tag:blogger.com,1999:blog-131367052011-04-22T00:33:53.196+03:00geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.comBlogger521100tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1160908160921066232006-10-15T13:26:00.000+03:002006-10-15T13:29:20.950+03:00Το βλέμμα του καρφώθηκε στο σώμα της που , μαυρισμένο όσο πρέπει από τις καλοκαιρινές της διακοπές , ασφυκτιούσε προκλητικά μες το νεγκλιζέ της.<br />Έπειτα κοίταξε μέχρι το τραπεζάκι μπροστά από τον καναπέ. Τα άδεια ποτήρια και τ’ αποτσίγαρα που ξεχείλιζαν στο τασάκι μαρτυρούσαν μια αιφνίδια , ερωτική , πρωινή κραιπάλη στην οποία ήμουν σίγουρος πως θα ‘θελε να με αντικαταστήσει.<br /><br />Εγώ παρέμεινα άναυδος να παρατηρώ εκείνη , που βιαστικά προσπαθούσε να φυλαχτεί από τα αδηφάγα μάτια του πορνόγερου. Τύλιξε τα χέρια της σε μια απέλπιδα αγκαλιά του κορμού της , κάνοντας τα πράγματα ακόμα χειρότερα. Δύσκολα καλύπτεται τόση σάρκα με τόσα λίγα.<br /><br />Ο θυρωρός σχεδόν πνιγμένος από την ασυγκράτητη σιελόρροια , ξεροκατάπιε κάνα δυο φορές και προσπάθησε να αρθρώσει τις επόμενες λέξεις του.<br /><br />-«Και πάλι με συγχωρείτε….ε…δεν ξέρω τι να πω….<br />Έχει γίνει χαμός έξω.<br />Γιατρέ μου ήρθα να σας ενημερώσω…<br />Είχα ακούσει κάτι σαν πυροβολισμούς το πρωί , περισσότερο έμοιαζαν με κρότους , σαν πυροτεχνήματα , αλλά η γερασμένη ακοή μου δε με βοήθησε και πολύ και τους αγνόησα.<br />Έτρεχα από όροφο σε όροφο βλέπετε να μαζέψω τα κοινόχρηστα….<br />Βιαστείτε σας παρακαλώ!<br />Έχει έρθει ένα περιπολικό κι ένα ασθενοφόρο κάτω…<br />Μανάδες τριγύρω ουρλιάζουν και κλαίνε…<br />Παιδάκια έχουν μαζευτεί απ’ όλες τις γειτονιές…<br />Τα δικά μας παιδιά είναι σωριασμένα στο δρόμο…<br />Σας παρακαλώ βιαστείτε…»<br /><br />Κόντευε να πνιγεί από τις ίδιες του τις λέξεις.<br />Σάλια πετάγονταν απ’ τα περιθώρια που άφηναν τα ψεύτικα δόντια στις μασέλες του.<br />Τα χέρια του κουνιόνταν σε απίστευτους ρυθμούς , στροβιλίζονταν στον αέρα.<br /><br />«Τώρα δέσαμε» , σκέφτηκα .<br /><br />Ώστε εκείνη έλεγε αλήθεια λοιπόν….<br /><br />Είχα μια ημίγυμνη μαζική δολοφόνο στο σαλόνι μου , που επέλεξε εμένα για συγκάλυψη και πιθανή παροχή άλλοθι κι ας την σκότωνε ο άντρας της όταν το μάθαινε και ένα «ψοφάω για περιέργεια , αλλά θα ασχοληθώ μ’ αυτό αργότερα» , ανθρωπάκι στην πόρτα μου.<br /><br />Προσπάθησα να είμαι ψύχραιμος.<br />Δεν τα κατάφερα…<br /><br />-«Κατεβείτε κάτω μήπως σας χρειάζονται κι έρχομαι αμέσως…<br />Πρέπει να ντυθώ και να μαζέψω τα χρειώδη…<br />Έρχομαι….πηγαίνετε….»<br /><br />-«Εσείς αγαπητή κυρία;…<br />Θέλετε να σας συνοδεύσω μέχρι το διαμέρισμά σας;<br />Πρέπει να ντυθείτε άλλωστε , αν μου επιτρέπετε , η αστυνομία θα θέλει να κάνει ερωτήσεις , φαντάζομαι…<br />Γιατρέ μου θα ενημερώσω τους συναδέλφους σας ότι κατεβαίνετε…»<br /><br />Τι θράσος! Έλεος!<br /><br />-«Σας ευχαριστώ , αλλά θα πάω μόνη μου.<br />Μπορείτε να μας αφήσετε μόνους παρακαλώ;<br />Μας διακόψατε αγενώς και δε σεβαστήκατε ούτε την πιθανότητα να βρίσκομαι εδώ ως ασθενής…»<br /><br />-«Με συγχωρείτε , αγαπητή κυρία…<br />Γιατρέ μου κατεβαίνω και σας περιμένω…»<br /><br />Έκλεισα την πόρτα σχεδόν στα μούτρα του.<br />Γύρισα και την αντίκρισα …<br /><br />Εκείνη με κοίταξε μες τα μάτια και με μια αιφνίδια κίνηση απαλλάχτηκε από το νεγκλιζέ της .<br />Στεκόταν τώρα απολύτως γυμνή μπροστά μου.<br />Ούτε καν εσώρουχο δεν φορούσε…<br />Η αχνιστή μυρωδιά από το καυλωμένο μουνί της ζάλισε τα ρουθούνια μου.<br />Τα μουνόχειλά της ασφυκτιούσαν μες τα σκέλια της…<br />Κάθισε με τα πόδια ορθάνοικτα , αποκαλύπτοντάς μου την εξαίσια θέα της.<br />Ακούμπησε με το δείκτη και το μέσο δάκτυλο του δεξιού της χεριού , την πρησμένη κλειτορίδα της κι ύστερα έχωσε όλη την παλάμη της στο μουνί της….<br />Το αριστερό της χέρι ζούληξε με δύναμη εναλλάξ τις ρώγες της…<br /><br />-«Θέλω να με γαμήσεις τώρα…<br />Μ’ ακούς;<br />Τώρα!!!»<br /><br />Έμεινα άναυδος και την κοιτούσα.<br />Είχα ερεθιστεί και δεν μπορούσα να το κρύψω…<br /><br />-«Εγώ δεν είμαι σαν τα πιπίνια , αυτά τα ξελιγωμένα τσουλάκια που ξεσκίζεις πότε-πότε…<br />Έλα να γαμήσεις μια αληθινή γυναίκα…<br />Μ’ έχεις κατακαυλώσει τόση ώρα…<br />Έλα λοιπόν… τι περιμένεις;»<br /><br /><br />Είχα μια λυσσασμένη σκύλα στο σαλόνι μου…<br /><br />Πριν προλάβω να κάνω οτιδήποτε κτύπησε το γαμημένο το τηλέφωνο…<br />Απάντησα στον τέταρτο κτύπο χωρίς να παίρνω τα μάτια μου απ’ αυτήν τη δονούμενη , μαλακιζόμενη οπτασία…<br /><br />-«Εμπρός;…»<br /><br />-«Έλα…<br />Ποιος είναι;<br />Έλα ρε μαλάκα εσύ είσαι;<br />Είμαι ο γείτονας . Κατάλαβες;<br />Είναι εκεί η μαλακισμένη η γυναίκα μου;<br />Που βόσκει πάλι αυτή η παλιοπουτάνα;<br />Με πήραν από την αστυνομία…<br />Βρήκαν λέει την καραμπίνα μου στο δρόμο μπροστά από την πολυκατοικία…<br />Έλα ρε γιατί δε μιλάς;<br />Είναι εκεί μήπως;<br />Πήρα σ’ όλες τις μαλακισμένες τις φίλες της και δεν τη βρήκα…<br />Άμα τη δεις πες της ότι τη ψάχνω κι άμα την πιάσω στα χέρια μου θα φάει το ξύλο που δικαιούται η μαλάκω….<br />Έλα ρε μ’ ακούς;»<br /><br />Μπορούσα να μυριστώ το βρώμικο , μεθυσμένο χνώτο του από το ακουστικό…<br />Έσφιξα τη συσκευή στα χέρια μου.<br />Τα δόντια μου πονούσαν φρικτά , κόντευαν να σπάσουν…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-116090816092106623?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1160828639687874472006-10-14T15:21:00.000+03:002006-10-14T15:23:59.703+03:00-«Ωχ , έρχονται να με πάρουν! Τι θα κάνω; Βοήθησέ με.<br />Σε παρακαλώ!»<br /><br />Πετάχτηκε απ’ τον καναπέ σαν τρομαγμένη ελαφίνα.<br />Τα χέρια της είχαν αγκαλιάσει σφιχτά το κεφάλι της σε μια τραγική ένδειξη απόγνωσης. Τα μάτια της είχαν γουρλώσει από την αγωνία , κόντευαν να πεταχτούν απ’ τις κόγχες τους. Τα χείλη της είχαν χάσει το χρώμα τους κι ας ήταν επιμελώς βαμμένα με πορφυρό κόκκινο , πρέπει τώρα να πονούσαν , τόσο δυνατά που τα δάγκωνε.<br /><br />Όρμησε προς το μέρος μου , το ρούχο που κάλυπτε τη γύμνια της , ακολουθούσε την πορεία που διέγραφαν οι καμπύλες του σώματός της , με προκαλούσε έτσι ακόμα περισσότερο.<br /><br />Πήρε το ποτήρι απ’ το χέρι μου και με μια βιαστική ρουφηξιά κατέβασε το ποτό μου στο στόμα της και το κατάπιε μονορούφι. Σκούπισε τα χείλη της με την ανάστροφη του δεξιού της χεριού κι αυτά αποχρωματίστηκαν τώρα τελείως.<br /><br />Σε μια εξαίσια κίνηση αρμονικής διαταραχής της εντροπίας , άρπαξε το κεφάλι μου και βίασε το στόμα μου με τη γλώσσα της , χώνοντάς τη βαθιά , σχεδόν μέχρι το λαρύγγι μου , τη στριφογύρισε επιδέξια γλείφοντας τα ούλα και τα δόντια μου.<br /><br />Με αυτή την καυλωτική ασφυξία αφυπνίσθηκα πλήρως. Οι πολυβυζαγμένες , σκληρές ορθωμένες ρώγες της , ακουμπούσαν προκλητικά στο στέρνο μου.<br />Το χέρι της κινήθηκε με τόλμη προς το εφηβαίο μου…<br /><br />Δεν την άφησα να προχωρήσει αν και τα ένστικτα μου είχαν ήδη παραδοθεί στο κάλεσμά της.<br />Κράτησα το χέρι της σφικτά και τη γύρισα φέρνοντας την πλάτη της στο στήθος μου , τα μαλλιά της φυλάκισαν το πρόσωπό μου και ο κώλος της , μέσα απ’ το μεταξένιο του περιτύλιγμα , θώπευε τα γεννητικά μου όργανα.<br /><br />Με είχε αποσυντονίσει. Βύθισα την αριστερή μου παλάμη στο ντεκολτέ της , χούφτωσα με βία τα βυζιά της , τσίμπησα με οργή τη δεξιά της ρώγα.<br />Έπρεπε να έχω τον έλεγχο.<br />Αυτή η έκφυλη , απροκάλυπτη εκδήλωση ενδιαφέροντος με άφηνε παγερά αδιάφορο.<br />(Τι αληθινό ψέμα!)<br /><br />-«Σταμάτα!»<br />Με την υποκρισία να ξεχειλίζει απ’ τα μηνίγγια μου , την έριξα στον καναπέ. Αυτή υποταγμένη βούλιαξε το πρόσωπό της στα μαξιλάρια και στήθηκε στα τέσσερα.<br />Συνέχιζε ένα παιχνίδι που , ενώ θα ’θελα να συμμετέχω , έπρεπε να διακόψω αμέσως.<br />Η κατάσταση είχε εκτραχυνθεί.<br /><br />-«Δεν έχεις έρθει γι αυτό εδώ! Αλλά ακόμα κι αν αυτό ήταν το κίνητρό σου δεν πρόκειται να συμβεί οτιδήποτε τουλάχιστον όχι τώρα κι όχι έτσι!<br />Ηρέμησε.<br />Δεν μπορείς να ξέρεις από πού έρχεται ο ήχος της σειρήνας.»<br /><br />Την ανασήκωσα στον καναπέ και αποκατέστησα τη φυσική τάξη του ενδύματος της.<br /><br />-«Σε γουστάρω εδώ και καιρό. Θέλω να μου ξεσκίσεις τα βάρδουλα , να με κάνεις την καρατσουλάρα σου. Θα ‘ρχομαι όποτε θες να με γαμάς απ’ όλες τις τρύπες μου.<br />Αν ήξερες πόσο καιρό έχω να γαμηθώ…<br />Θέλω τον πούτσο σου στο στόμα μου. Τώρα! Έλα ‘δω…»<br /><br />Τα γεγονότα με ανάγκασαν να αρνηθώ αυτή την αφύσικα πρόστυχη προσφορά πεοθηλασμού.<br />Σηκώθηκα όρθιος και έκλεισα πορτοπαράθυρα και κουρτίνες.<br /><br />-«Νομίζω πως αρκετά κράτησε αυτό το αστείο.<br />Φανταστείτε πως σας είχα πιστέψει για μια στιγμή.<br />Με έπεισε η σειρήνα βλέπετε…<br />Εμπρός. Σηκωθείτε.<br />Πρέπει να φύγετε. Μαζέψτε τα πράγματά σας και δρόμο!»<br /><br />Πήγα στην εξώπορτα.<br />Αυτή με κοιτούσε κατάματα.<br />Άνοιξα την πόρτα διάπλατα. Το ζεστό καλοκαιρινό ρεύμα κτύπησε τα μάτια μου…<br /><br />-«Με συγχωρείτε κύριε…<br />Δεν ήθελα να σας ενοχλήσω , αλλά έξω γίνεται χαμός!»<br /><br />Μπροστά στη εξώπορτα στεκόταν ο μεσόκοπος θυρωρός με το χέρι του προτεταμένο προς το κουδούνι μου , έτοιμος να το κτυπήσει…<br />Γούρλωσε έκπληκτος τα μικροσκοπικά , μεσοαστικά , πρεσβυωπικά ματάκια του μόλις την αντίκρισε…<br /><br />-«Αγαπητή κυρία…! Οποία έκπληξις…!»<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-116082863968787447?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1159347166796862422006-09-27T11:48:00.000+03:002006-09-27T11:52:46.813+03:00…Η αγγελία έγραφε:<br />« Ιατροί ζητούνται για μερική ή πλήρη απασχόληση , μισθός 500-1200 ευρώ. Τηλ. 69…………»<br /><br />Σε μία ακόμη απέλπιδα προσπάθεια ευρέσεως εργασίας , κάλεσα τον αναγραφόμενο αριθμό. Η ώρα ήταν 10.05.<br />(Μετά από πολλούς κτύπους…)<br />-«Γεια σας. Για την αγγελία τηλεφωνώ…»<br />-«Γεια σας…Κοιτάξτε είμαι σ’ ένα meeting αυτή τη στιγμή , θέλετε να μου δώσετε τα στοιχεία σας και θα σας καλέσω σ’ αυτό το νούμερο αμέσως μόλις μπορέσω…»<br />-«Εντάξει. Ονομάζομαι επώνυμο-όνομα . Ευχαριστώ.»<br />Ο άντρας που μου είχε απαντήσει ακουγόταν μικρότερος από μένα. Έπρεπε να περιμένω αναγκαστικά. Οι υπόλοιπες προσπάθειες της μέρας είχαν άδοξη κατάληξη…<br /><br /><br />Η ώρα είχε πάει 15.30 και το τηλέφωνο δεν είχε κτυπήσει ακόμα. Κάλεσα ξανά το νούμερο της αγγελίας. Πάλι κτύπησε αρκετές φορές , αλλά καμία ανταπόκριση. Απογοήτευση 1η .<br />Πέρασαν 5 λεπτά και η αναγνώριση της τηλεφωνικής μου συσκευής επανέφερε τις ελπίδες μου. Απάντησα στο δεύτερο κτύπημα.<br /><br />-«Ναι γεια σας , θα μπορούσα να μιλήσω με τον κύριο επώνυμο…»<br />-«Ο ίδιος. Γεια σας. Είχα καλέσει πριν λίγο…»<br />-«Συγνώμη αλλά είχα κάποιες υποχρεώσεις και γι’ αυτό δε σας πήρα νωρίτερα…»<br />-«Δεν υπάρχει πρόβλημα…μπορείτε να μου δώσετε κάποιες πληροφορίες για τη δουλειά…»<br />-«Ναι , είμαι ο επώνυμο-όνομα και εργάζομαι για ένα πολυεθνικό όμιλο εταιριών , που εμπορεύεται προϊόντα διατροφής και κινείται στο χώρο της υγείας…<br />Σας ενδιαφέρει πλήρης ή μερική απασχόληση;<br />Θέλετε να μου δώσετε κάποια περισσότερα στοιχεία για σας;»<br /><br />Έδωσα ένα απλό , περιληπτικό βιογραφικό , τονίζοντας τα 3 χρόνια επαγγελματικής εμπειρίας και ότι με ενδιέφερε η πλήρης εργασιακή απασχόληση.<br />Ο άντρας στο τηλέφωνο ακουγόταν ευχαριστημένος.<br />Συνέχισα εγώ με ερώτηση…<br /><br />-«Ελπίζω μόνο να μη χρειαστεί να εργαστώ ως πλασιέ των προϊόντων που μου περιγράφετε… υπάρχει επαφή με ασθενείς;»<br />-«Όχι-όχι , έχουμε επαφή με τον κόσμο , αλλά με άλλο τρόπο..<br />Κοιτάξτε θα θέλατε να τα πούμε από κοντά;<br />Αύριο στο ξενοδοχείο τάδε , στις 8 το βράδυ , οδός τάδε , αριθμός τάδε , η εταιρία μας οργανώνει παρουσίαση των προϊόντων μας. Με τη λήξη της παρουσίασης ελάτε να με βρείτε στη γραμματεία , για να συζητήσουμε για τη δουλειά.<br />Σας βολεύει αυτό;»<br />-«Ναι κανένα πρόβλημα…<br />Η παρουσία μου είναι ελεύθερη χρηματικής συμμετοχής;»<br />-«Μα φυσικά , αλοίμονο! Μόνο να φέρετε μαζί σας ένα φύλλο χαρτί και ένα στυλό.»<br />-«Εντάξει. Χρειάζεται να έχω μαζί μου κάποιο βιογραφικό;»<br />-«Όχι καθόλου. Λοιπόν θα τα πούμε αύριο το βράδυ έτσι;»<br />-«Ναι. Σας ευχαριστώ.»<br /><br />Σημείωσα τις απαραίτητες λεπτομέρειες σ’ ένα χαρτάκι που έχωσα στο πορτοφόλι μου και τσέκαρα αν είχα έτοιμο κάποιο κοστούμι για την επόμενη μέρα. Ήμουν έτοιμος.<br /><br />Την άλλη μέρα στις 20.05 ήμουν στο ξενοδοχείο. Ξενοδοχείο , τρόπος του λέγειν , βέβαια. Απογοήτευση 2η.<br />Τέτοια αθλιότητα ξενοδοχειακής υποδομής είχα καιρό να δω. Έψαξα για κάποιο διακριτικό της εκδήλωσης , αλλά φευ.<br />Ο υπεύθυνος της υποδοχής ούτε που με κοίταξε. Ανέβηκα στον ημιώροφο με τα πόδια.<br />Με υποδέκτηκε μια χαμογελαστή κυρία…<br />-«Καλώς ήρθατε. Δώστε στις κοπέλες τα στοιχεία σας και ακολουθήστε με , είμαστε έτοιμοι ν’ αρχίσουμε σε λίγο…»<br /><br />Έκανα αυτό που είπε και , αφού διασχίσαμε κάποιους διαδρόμους , καταλήξαμε σε μια μισοφωτισμένη αίθουσα , με σκηνικό παρουσίασης και καμιά τριανταριά καθήμενους και μερικούς ορθίους. Απογοήτευση 3η.<br />Πλην κάνα δυο εξαιρέσεων ήμουν ο μόνος καλοντυμένος και πιθανότατα από τους μεγαλύτερους. Απογοήτευση 4η.<br />Η κυρία με οδήγησε στις μπροστινές σειρές.<br />Την ευχαρίστησα και κάθισα στη 2η σειρά.<br /><br />Μετά από λίγο εμφανίζεται ένας τυπάκος , ντυμένος με ρούχα από το συνοικιακό κατάστημα ένδυσης , μας συστήνεται και ξεκινάει την παρουσίαση. Στο πέτο του μια ευμεγέθης κονκάρδα κράζει: «Ζητώ συνεργάτες».<br />«Η εταιρία μας είναι αυτή και εμπορευόμαστε αυτά , έχουμε κάνει τόσο τζίρο και είμαστε ταχέως ανερχόμενοι κ.λ.π. κ.λ.π.»<br /><br />Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης , σ’ ένα από τα εικονίδια είναι γραμμένη η λέξη «<strong>ευεξία</strong>».<br />Ο τυπάκος ρωτάει με χαμόγελο γνωστής εταιρίας οδοντόπαστας:<br />« …ξέρετε τι σημαίνει αυτή η λέξη;…Για να δούμε…»<br />Από το ακροατήριο ακούγονται απίθανες ερμηνείες ακρότατης ασχετίλας.<br />Ο τυπάκος γελάει ακόμα περισσότερο.<br />Αν είναι ποτέ δυνατόν! Απογοήτευση 5η.<br />Αναγκάζομαι να φανερωθώ στους τυφλούς , εγώ ο μονόφθαλμος και δίνω την απάντηση.<br />Επιφωνήματα εκπλήξεως ακούγονται γύρω μου , κάποιοι κοιτάνε προς το μέρος μου και ο τυπάκος επιβεβαιώνει την ορθότητα της απάντησής μου. Απογοήτευση 6η.<br /><br />Ολοκληρώνοντας την παρουσίασή του καλεί ορισμένα ζωντανά παραδείγματα , για να πείσει τους «άπιστους Θωμάδες». Οποία έκπληξη!<br />Σηκώνεται τουλάχιστον το 1/3 εν μέσω χειροκροτημάτων και αλαλαγμών , ανάμεσα σ’ αυτούς κι ο κύριος που με προσκάλεσε και ο καθένας με τη σειρά , μας συστήνεται , μας εκθέτει το προσωπικό του πρόβλημα και πόσο ωραία είναι τώρα που χρησιμοποιεί τα προϊόντα της εταιρίας και πως άλλαξε η ζωή του κ.λ.π. κ.λ.π. Το ποιηματάκι ακριβώς όπως τους το δίδαξαν! Τι ωραία ρομποτάκια!<br />Όνομα , επάγγελμα , κιλά πριν , κιλά τώρα , διάρκεια χρήσης… Τι χαρά και τι ευτυχία!<br />Θέλω να ρωτήσω πόσο χρεώθηκαν μέχρι τώρα , αλλά το αναβάλλω για αργότερα.<br /><br />Ακολουθεί συνέχιση της παρουσίασης από έτερο τυπάκο , χειρότερο του πρώτου , όσον αφορά τον τρόπο εργοδότησης<br />και πόσο γρήγορα θα βγάλουμε τα πρώτα μας λεφτά , για να αγοράσουμε αυτό το αυτοκίνητο και να κυκλοφορήσουμε έτσι. Μας πληροφορεί επίσης ότι δεν τα πήγαινε καλά με τα γράμματα και πώς έκανε 5! χρόνια να τελειώσει το λύκειο και πως δούλεψε όλα αυτά τα χρόνια από δω κι από κει , μέχρι που άρχισε να δουλεύει στην εταιρία…<br />Απογοήτευση 7η.<br />Τελειώνει καλώντας τους υφιστάμενούς του να μας περιγράψουν πόσο ευχαριστημένοι είναι και πόσα λεφτά βγάζουν κ.λ.π. κ.λ.π. ….<br />Ως εκ θαύματος! οι ίδιοι προηγούμενοι κυρίες και κύριοι ανεβαίνουν στο βήμα και ανταποκρίνονται πειστικά στο ρόλο τους! Ο πρώτος τυπάκος παρουσιάζει τον εαυτό του τελευταίος και μας δείχνει ως απόδειξη την τελευταία επιταγή που εισέπραξε και τις προσωπικές του , πριν-μετά , φωτογραφίες του. Δυνατά χειροκροτήματα και επιφωνήματα από σχεδόν όλους. Απογοήτευση 8η.<br /><br />{Αναρωτιέμαι “<strong>where’s the catch</strong> <strong>in this</strong>?”}<br /><br />H απάντηση δίνεται αμέσως μετά , από την προϊσταμένη της εταιρίας που ανεβαίνει στο βήμα.<br />Είναι η ίδια κυρία που με είχε υποδεχτεί στην είσοδο!<br />Οι συσχετισμοί είναι πλέον προφανείς κι οι υποψίες μου επαληθεύονται.<br />Για να εργοδοτηθούμε πρέπει να αγοράσουμε το «πακέτο» , που περιλαμβάνει 3 προϊόντα της εταιρίας , τον κωδικό πωλήσεων , εγχειρίδια οδηγιών και το σχετικό dvd.<br />To «πακέτο» κοστίζει μόλις 90! ευρώ …<br /><br />Η καλή μας η «δασκάλα» κλείνει λέγοντάς μας την προσωπική της ιστορία και τη φορολογική της ενημερότητα.<br />Ακόμη μια ευτυχισμένη πλούσια ! Τι ωραία , τι καλά!<br /><br />Τέλος παρουσίασης κι εκδηλώσεως. Πτώση μασκών.<br />Παρακαλούνται τα θύματα να προσέλθουν στο ταμείο…<br />Απογοήτευση 9η…<br /><br />Βρίσκω τον «αγαπητό κύριο» που με κάλεσε , του συστήνομαι και τον χαιρετώ αναλόγως , διευκρινίζοντας την παντελή έλλειψη ενδιαφέροντος.<br />Με χαιρετά με χαμόγελο και τα εξής:<br />«Χάρηκα , δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα , καληνύχτα!»<br />-«Γεια σας.»<br /><br />Αφήνω το θέατρο του παραλόγου πίσω μου και βγαίνω στη βροχή…<br />Σκατά! Και χάσιμο χρόνου…Ψάχνω τ’ αμάξι μου βρίζοντας…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-115934716679686242?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1159177556423139542006-09-25T12:42:00.000+03:002006-09-27T19:57:47.413+03:00...Αφού ξεροκατάπια μερικές φορές , για να κρύψω την επερχόμενη αμηχανία μου , ήπια μια γερή δόση από το ποτό μου και κοίταξα την γυναίκα που καθόταν μαζί μου , στο καθιστικό μου , στο σαλόνι μου. Αυτή η γυναίκα μόλις ομολόγησε ένα φρικτό μακελειό , μια αδιανόητη σειρά φόνων κάποιων «αθώων» , μικρών παιδιών της γειτονιάς μας. Ήταν ότι πιο συναρπαστικό είχε συμβεί από τη μέρα που ήμουν πλέον επίσημος κάτοικός της…<br />(Μα τι σκατά σκεφτόμουν τέτοια ώρα;)<br /><br />Δε φανταζόμουνα ποτέ ότι θα τη γνώριζα κάτω από αυτές τις συνθήκες. Σίγουρα δε θα την είχα ποτέ ικανή να κάνει κάτι τέτοιο. Η γυναίκα αυτή που εκπροσωπούσε επάξια το ρόλο της πιστής , ανατολίτισσας συζύγου , της απόλυτης εξαρτητικής προσωπικότητας , που αγόγγυστα καθόταν και υπέμενε το ξύλο που της φιλοδωρούσε ο άντρας της , που αδιαμαρτύρητα γαμιότανε , μια παθητική κούκλα , των σεξουαλικών του ορέξεων κατάφερε να πράξει το αδιανόητο. Το ομολόγησε μόλις σε μένα!<br />(Γιατί σε μένα;)<br /><br />-«Γιατί ήρθες να το πεις σε μένα;»<br />Την κοιτούσα βαθιά μέσα στα μάτια. Είχε σταματήσει να κλαψουρίζει εδώ και ώρα , αλλά εγώ τώρα το πρόσεχα. Καθόταν εκεί και μου ανταπέδιδε το βλέμμα , λες κι έψαχνε την άμεση λύση που εγώ θα της προμήθευα .<br /><br />-«Λοιπόν απάντησέ μου…Γιατί ήρθες να το πεις σε μένα;»<br />Ήταν μια προφανώς άσκοπη , επανάληψη ερώτησης , που δε διόρθωσε τα πράγματα.<br /><br />-«Πέρα από την προφανή επιλογή , ήρθα σε σένα , γιατί ήμουν σίγουρη , πως εσύ θα με καταλάβαινες.<br />Όμως είμαι τόση ώρα εδώ και δεν έχουμε συστηθεί…<br />Μεγάλη αγένεια εκ μέρους μου…»<br /><br />Πού το έβρισκε το κουράγιο και τη ψυχραιμία δεν μπορούσα να καταλάβω. Ήθελε κοινωνικές προεκτάσεις τώρα; Όσο για την προφανή επιλογή , αυτό κι αν μπέρδευε την κατάσταση…<br /><br />-«Δε χρειάζεται , ξέρω πως σε λένε…»<br />-«Ήμουν σίγουρη. Τιμή μου που ασχολήθηκες με την ταπεινότητά μου…<br />Εσένα πως σε λένε; Στο θυροτηλέφωνο γράφει μόνο το επίθετο…»<br />-«<strong>Tyler</strong>…»<br />(Το ξανασκέφτηκα…)<br />-«Ναι με λένε …<strong>Τyler </strong>.»<br />-«Αποκλείεται αυτό να ‘ναι το πραγματικό σου όνομα. Κρίμα που δε θες να μου το πεις. Εγώ εδώ σου εμπιστεύτηκα τα αδιανόητα κι εσύ…ούτε τ’ όνομά σου…»<br />-«Κοίτα αλλιώς με βαφτίσανε , όμως αυτοί που εγώ θέλω , με φωνάζουν έτσι. Άσε που δε χρειάζεται να ξέρεις το αληθινό μου όνομα…»<br />-«Καλά όπως θες…Κρίμα…»<br /><br />-«Αλήθεια πήγες κι έκανες αυτό το πράγμα;<br />Δυσκολεύομαι να το πιστέψω…Μήπως έχεις πάρει τίποτα και όλα αυτά τα φαντάστηκες;»<br /><br />Είχα προσγειώσει απότομα την κουβέντα , επίτηδες.<br />Έπρεπε να ξεμπερδεύω και γρήγορα. Μπορεί να μην είχα να πάω στη δουλειά , είχα όμως ένα πρόγραμμα να τηρήσω. Ένα χρονοδιάγραμμα που , η τέλεσή του , θα επιβεβαίωνε την παρουσία μου.<br /><br />Άνοιξα τις μπαλκονόπορτες διάπλατα. Έπρεπε να το δω με τα μάτια μου. Η ησυχία που επικρατούσε , για αυτή την ώρα της μέρας , ήταν πρωτοφανής κι αυτό μ’ έκανε να ανησυχήσω περισσότερο. Εκεί που ετοιμαζόμουνα να βγω στο μπαλκόνι με πρόλαβε η φωνή της , βραχνή , σχεδόν ηδονική , μια πικρή ανάμιξη ενοχής και άκρατου πανικού…Είχα αρχίσει να ιδρώνω από την αγωνία μου…<br /><br />-«Έλα εδώ κοντά μου…»<br /><br />Άπλωσε και τα δυο της χέρια σε μια απελπιστική έκκληση… Εξακολουθούσε να με κοιτάζει στα μάτια και εγώ απλά , σα μαγνητισμένος υπάκουσα.<br /><br />-«Έλα και πιάσε τα δάκτυλά μου… μύρισέ τα…οσμίζεσαι την πυρίτιδα;»<br />Έριξε την τιράντα από το δεξιό της ώμο.<br />-«Κοίτα εδώ…»<br />Η γύμνια της είχε σημαδευτεί από ένα τεράστιο μώλωπα , που είχε εξαπλωθεί αδηφάγα στη σάρκα της , στο μέρος εκείνο που ακουμπούσε το όπλο.<br />Έμεινα εκεί αποσβολωμένος και την κοίταζα.<br /><br />Πήρα τα χέρια της στα δικά μου. Χέρια περιποιημένα , νύχια αφημένα στο κατάλληλο μέγεθος , βαμμένα μ’ ένα προκλητικότατο , βαθύ κόκκινο χρώμα , από το δέρμα της αναδυόταν μια δροσερή ανάσα μαλακτικής κρέμας.<br />Όμως στα δάκτυλα του δεξιού της χεριού , αυτού που άγγιζε τη σκανδάλη , μπορούσα να διακρίνω μικροσκοπικά , μαύρα στίγματα , ιδίως στο δείκτη και μετά στον αντίχειρα. Έφερα τα δάκτυλά της κοντά στους μυκτήρες μου. Είχε δίκιο. Αν οσμιζόσουν προσεκτικά και απέκλειες τη μαλακτική κρέμα και τη νικοτίνη , που χρόνια εμπότιζαν το δέρμα της , η όσφρησή μου ήταν ικανή να διακρίνει εκείνη τη χαρακτηριστική μυρωδιά από μπαρούτι…<br /><br />-«Με πιστεύεις τώρα; Δε σου λέω ψέματα. Δεν έχω λόγο άλλωστε…»<br /><br />Εγώ κρατούσα τα χέρια της στα χέρια μου κι είχα μείνει άναυδος. Δεν ήξερα τι να πιστέψω. Τις προφανείς αποδείξεις ή το ένστικτό μου; Έπρεπε να πιω κάτι επειγόντως…<br /><br />Από κάπου στο βάθος μπορούσα να διακρίνω , με την ακοή μου , σειρήνες κι ουρλιαχτά απόγνωσης , που ολοένα δυνάμωναν…<br />Ασθενοφόρο ή περιπολικό;…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-115917755642313954?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1158829131440140312006-09-21T11:54:00.000+03:002006-09-21T11:58:51.463+03:00... «Δεν άντεχα άλλο.. Έχω να κοιμηθώ 4 ολόκληρες μέρες! Καταλαβαίνετε τι έχω κανει; Τα σκότωσα! Όλα!<br />Τα κωλόπαιδα ούρλιαζαν σαν τρελλά όλη μέρα , δεν μπορούσα να κοιμηθώ , ούτε τα πρωινά , ούτε τα μεσημέρια , ούτε τα απογεύματα..<br />Ξέρετε πόσο σημαντικός είναι για μένα ο ύπνος;<br />Άμα δεν κοιμάμαι δεν ελέγχω τα νεύρα μου…<br />Καταλαβαίνετε;…»<br /><br />Η γυναίκα που μιλούσε ασταμάτητα εκείνη τη στιγμή στο σαλόνι μου , ήταν η κυρία του διπλανού διαμερίσματος . Η ώρα ήταν μόλις 09.30 το πρωί και εκείνη στεκόταν στο αχανές δωμάτιο με τα χέρια της να κουνιούνται πέρα δώθε , λες και την έκαιγαν ψηλά από τους ώμους κι ήθελε να τα απαλλαγεί. Τα κατακόκκινα , πλούσια μαλλιά της , είχαν ανακατευτεί κι η χαλαρή κοτσίδα που τα είχε μαζέψει το πρωί , είχε διαλυθεί. Φορούσε ένα μαύρο σατέν νεγκλιζέ χωρίς σουτιέν και τα στήθη της ασφυκτιούσαν προκλητικά μες το ύφασμα.<br />Κρατούσε στο αριστερό της χέρι ένα από τα ακριβά ποτήρια της , από κρύσταλλο βοημίας , στολισμένο με ανάγλυφους κύκνους , που με επιμέλεια καθάριζε κάθε Σάββατο, γεμάτο με ουίσκι (μάλλον «γιάννη» black – αυτό ψώνιζε κάθε τρεις και λίγο από το σουπερμάρκετ της γειτονιάς μας) και στο άλλο χέρι ένα πακέτο απ’ τα τσιγάρα που μανιωδώς κάπνιζε , ενώ ανάμεσα σε δείκτη και μέσο δάκτυλο είχε εγκλωβίσει ήδη ένα άφιλτρο.<br /><br />Εγώ είχα αργήσει να ανοίξω την πόρτα αφενός , γιατί εκείνη την ώρα ως συνήθως ακόμα κοιμάμαι κι αφετέρου , γιατί στις 09.30 το πρωί ούτε τηλέφωνα απαντώ, ούτε με συγκινεί το κουδούνι της εξώπορτας , όσες φόρες κι αν κτυπήσει. Ουσιαστικά αυτή τη φορά έκανα την εξαίρεση , γιατί χτυπούσε την πόρτα , παρά πολύ δυνατά και επίμονα και γιατί την είδα από το ματάκι με αυτή την αμφίεση και θεώρησα πως ήταν η τυχερή μου μέρα…(κούνια που με κούναγε).<br /><br />-«Ηρεμήστε , πάρτε μια ανάσα.<br />Θέλετε να καθίσετε στον καναπέ; Βολευτείτε μέχρι να φτιάξω ένα φραπέ και θα μου τα πείτε όλα από την αρχή.»<br />-«Σας ευχαριστώ, πραγματικά δεν ήξερα τι θα έκανα αν δε σας πετύχαινα σπίτι. Ξέρω πως είστε άνεργος αυτούς τους 2 μήνες και πως συνήθως κοιμάστε αυτή την ώρα (με παρακολουθούσε;), αλλά δε γινόταν αλλιώς καταλαβαίνετε;<br />Αυτό που έκανα είναι φρικτό!»<br /><br />Κάθισα ταραγμένος κι εγώ δίπλα της, οι φρεσκοξυρισμένες γάμπες της ακουμπούσαν στα πόδια μου. Έτρεμε ολόκληρη.<br /><br />Ε ρε τι πάθαμε πρωινιάτικα , σκέφτηκα από μέσα μου και της αφιέρωσα την προσοχή μου. Είναι αλήθεια πως έξω επικρατούσε μια απίστευτη ησυχία λες κι όλα παγιδεύτηκαν σε μια ατελείωτη παύση και περίμεναν την εντολή του σκηνοθέτη.<br /><br />-«Θέλετε να μου πείτε τι συνέβη; Ηρεμήστε και πείτε μου τι πάθατε. Πώς μπορώ εγώ να σας βοηθήσω;»<br />-«Είστε τόσο γλυκός! Αλήθεια! Εγώ σας είχα καταλάβει πόσο καλό παιδί είστε , από την πρώτη στιγμή που μετακομίσατε στην πολυκατοικία μας κι έμαθα πως είστε γιατρός.» (με καλόπιανε η ρουφιάνα; Τι σκατά ήθελε από μένα;)<br />-«Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια όμως τι συνέβη; Θα μου πείτε; Πάρτε τα πράγματα από την αρχή…»<br /><br />Είχε εξάψει την περιέργειά μου και το μυαλό μου έπλαθε φαντασιωσικά σενάρια σε καταιγιστικούς ρυθμούς.<br /><br />-«Ας τα πάρω από την αρχή λοιπόν. Μισό λεπτό ν’ ανάψω ένα τσιγάρο και να πιω μια γουλιά , μου επιτρέπετε έτσι;»<br />-«Παρακαλώ. Και μιλήστε μου στον ενικό.»<br />-«Ευχαριστώ, αλήθεια είστε πολύ καλός.<br />Όπως ξέρετε κι αυτή τη βδομάδα απεργούν τα δημοτικά και τα νηπιαγωγεία και όλα τα παιδιά στη γειτονιά , απ’ το πρωί, κάθε πρωί , εδώ και μέρες, συνέχεια είναι στο δρόμο και παίζουν , δηλαδή τι παίζουν , αυτοί οι μικροί δαίμονες ουρλιάζουν συνέχεια , τρέχουν πάνω κάτω με τα ποδήλατά τους , μας έχουν τρελάνει. Τα κωλόπαιδα μας έχουν ταράξει .<br />Όλη μέρα πρωί , μεσημέρι , απόγευμα. Εσάς ε.. , εσένα δε σε ενοχλούν; Ξέρω πως ξενυχτάς τα βράδια στο κομπιούτερ και σίγουρα χρειάζεσαι ύπνο κατά τη διάρκεια της μέρας. Ανεξάρτητα απ’αυτό όμως ….(κόμπιασε για λίγο) τα πράγματα για μένα είναι πάρα πολύ δυσκολα. Καταλαβαίνεις;»<br /><br />Δεν ήξερα αν καταλάβαινα ή όχι. Με έβρισκε απροετοίμαστο όλο αυτό το χειμαρρώδες κατηγορητήριο των μικρών , διαβολικών προμηθευτών αγνής , παιδικής ευτυχίας , ήταν αλήθεια όμως πως από τότε που τελείωσε το καλοκαίρι κι οι παρατεταμένες μου διακοπές , παρακαλούσα πραγματικά ν’ ανοίξουν τα σχολεία και να γλυτώσουμε από την , ανεξάντλητα θορυβώδη , ενέργειά τους. Η κατάσταση είχε ξεφύγει εδώ και μέρες κι είχα στερηθεί αρκετές ώρες ύπνου που σε άλλες περιπτώσεις είχα σίγουρα εξασφαλίσει .Είχε δίκιο. Τα πράγματα είχαν γίνει πολύ δύσκολα για εμάς τους καθημερινούς ημερήσιους έγκλειστους.<br /><br />-«Βάλε μου σε παρακαλώ κάτι πολύ δυνατό να πιώ.»<br />-«Είσαι σίγουρη; Θέλω να πω …. δεν είναι καλύτερα να το αποφύγεις στην κατάστασή σου;»<br />(δεν ήξερα τι άλλο να πω , μη φανώ κι ανεπαρκής…)<br /><br />Γύρισε και με κοίταξε με μάτια που είχαν ήδη βουρκώσει και είχαν πλημμυρίσει με δάκρυα . Ήταν πραγματικά απελπισμένη. Ενέδωσα λοιπόν και της ανανέωσα την αλκοολούχο δόση της. Πήγα και ξανακάθισα δίπλα της. Είχα αδυναμία στις πονεμένες ψυχές κι αυτή έδινε ρεσιτάλ ερμηνείας.<br /><br />-«Συνεχίστε… Τι έγινε με τα παιδιά;»<br />Της έδωσα κάτι να σκουπίσει τα δάκρυά της.<br />-«Μένω πολλές ώρες στο σπίτι , ο άντρας μου λείπει συνέχεια , μ’ έχει βαρεθεί κι αυτός και είναι βασικό για μένα να κοιμάμαι , για να κρατιέμαι σ’ ένα επίπεδο ισορροπίας , όσο αυτό είναι δυνατόν , σ’ αυτή τη γειτονιά που ζούμε εδώ και εννέα χρόνια.<br />Αυτές τις τελευταίες μέρες δε μ’ αφήνουν τα κωλόπαιδα να κοιμηθώ με τις συνεχείς φωνές τους και τα γαμημένα τα ουρλιαχτά τους. Ξόδεψα όλα τα ηρεμιστικά του μήνα σε 4 μέρες! Αλλά και με τα χάπια δε γινόταν τίποτα. Αφήστε που επειδή εγώ ήμουν ταραγμένη ο άντρας μου με απέφευγε , αν καταλαβαίνεις τι θέλω να πω…Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα όλη μέρα , είχα περιέλθει σε τραγική κατάσταση. Και τα σκατόπαιδα δεν έλεγαν να σταματήσουν με τίποτα. Πιστέψτε με έκανα κάθε δυνατή προσπάθεια , μίλησα με τους γονείς τους , τα δωροδόκησα με διάφορα καλούδια , αλλά αυτά το χαβά τους . Τίποτα. Μέχρι σήμερα που….»<br />-«Που τι; Πες μου τι έγινε;»<br /><br />Ήταν προφανές πως έπρεπε ν’ αντικαταστήσω τον καφέ με κάτι πιο δυνατό. Σηκώθηκα , έβαλα και για μένα ένα ποτό και κάθησα όσο πιο κοντά γινόταν , με τα αισθητήριά μου όργανα σε πλήρη ετοιμότητα.<br /><br />-«Όπως μπορεί να έχεις προσέξει , ο άντρας μου κάθε βδομάδα πάει για κυνήγι με τους φίλους του. Έχουμε λοιπόν στο σπίτι δυο-τρία κυνηγετικά όπλα , αλλά και μια διπλόκαννη καραμπίνα , η οποία είναι πάντα γεμάτη για την περίπτωση που θα μπούνε διαρρήκτες στο διαμέρισμα.<br />Ε σήμερα δεν άντεξα άλλο…δεν κοιμήθηκα κι όλο το βράδυ , γιατί ροχάλιζε ο άχρηστος , (γιατί με προμήθευε μ’ όλες αυτές τις λεπτομέρειες;) και καταλαβαίνεις πώς ξεκίνησε η μέρα μου…<br />Ήμουν αποφασισμένη να λύσω το πρόβλημα μια και καλή. Βγήκα απ’ το πρωί στο μπαλκόνι και τους έβαλα τις φωνές κάνα δυο φορές , μπορεί και να με άκουσες , δε ξέρω , αλλά τα σκασμένα τίποτα…<br />Ίσα-ίσα που δυνάμωσαν περισσότερο τις φωνές τους λες και με κορόιδευαν τα παλιόπαιδα. Επανήλθα λοιπόν στο μπαλκόνι κραδαίνοντας την καραμπίνα στα χέρια…Όπλισα κι έριξα μια προειδοποιητική βολή στον αέρα. Τζίφος!<br />Μαζεύτηκαν για λίγο στο πεζοδρόμιο κάτω απ’ το μπαλκόνι , γέλασαν μαζί μου κι έπειτα σκόρπισαν στις αρχικές τους θέσεις . Τα πράγματα ζητούσαν δραστικές λύσεις…Έριξα και την επόμενη στον αέρα και έφερα , από το σακίδιο που κουβαλάει ο άντρας μου στο κυνήγι , ένα καινούριο κουτί με φυσίγγια. Γέμισα το όπλο με αρκετή δυσκολία , όπλισα και σημάδεψα το πιο κοντινό παιδάκι σε απόσταση βολής.<br />Αστόχησα την πρώτη φορά , όμως η επόμενη ήταν εύστοχη. Σωριάστηκε με ένα βαρύ γδούπο στο κράσπεδο , το ποδήλατό του έκανε μερικά μέτρα ακυβέρνητο και στούκαρε στο αμάξι αυτού που μένει απέναντί σου , δε θυμάμαι και πώς τον λένε , τέλος πάντων…<br />Τα υπόλοιπα έτρεξαν σοκαρισμένα γύρω του , έσκυψαν κοντά του, τα ποδήλατα και τα πατίνια τους σκόρπισαν τριγύρω…Ήταν εύκολοι στόχοι για μένα κι ας είμαι άπειρη. Ένα – ένα σωριάζονταν στην άσφαλτο. Ο δεξιός μου ώμος πονούσε πολύ από το όπλο που κλωτσούσε. Σε πολύ λίγη ώρα είχε τελειώσει…Ήταν όλα νεκρά κι η ησυχία είχε επανέλθει…<br />Άκου…ακούς τίποτα;<br />Τα κατάφερα , εγώ που δεν έχω καταφέρει τίποτα στον κόσμο , εγώ και το κατεστραμμένο κορμί μου , ένα παλιόμουνο , όπως με φωνάζει κι ο αντρούλης μου .<br />Είδες τα κατάφερα! Τα σκότωσα!<br />Τι λέω γαμώτο;<br />Θα με πάνε μέσα , έτσι δεν είναι;<br />Αυτό δεν κάνουν στους φονιάδες μικρών παιδιών;<br />Σκατά , το κεφάλι μου πάει να σπάσει , μήπως έχεις κάνα ηρεμιστικό , κάνα παυσίπονο, καμιά δυνατή ένεση ο,τιδήποτε να με βοηθήσει…<br />Θέλω να πέσω σε βαθύ ύπνο…<br />Έχω κουραστεί τόσο πολύ , εξαντλήθηκα…»<br /><br />Η παγωμένη έκφραση που είχε εγκατασταθεί στο πρόσωπό της δεν άφηνε καμία αμφιβολία.<br />Ήμουν σίγουρος. Το είχε κάνει!<br />Τι γαμημένο μπλέξιμο ήταν αυτό;…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-115882913144014031?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1158682907532895372006-09-19T19:11:00.000+03:002006-09-19T19:21:47.656+03:00….Οι ιστοριες παθιασμενου “ερωτα” ξεκινουν πανω-κατω με τον ιδιο τροπο . Ενας αντρας , μια γυναικα ,(ή γυναικα με γυναικα ή αντρας με αντρα) , ένα παλιο κλασσικο κομματι να παιζει στο ραδιοφωνο , μια ρομαντικη ταινια στο σινεμα ή στην τηλεοραση , ένα εντυπωσιακο ηλιοβασιλεμα , ενας συννεφιασμενος ουρανος , κοκκινο κρασι στα ποτηρια , κερια αναμμενα γυρω-γυρω.<br />(μην αναλωθω σε λεπτομερειες , τις ξερετε…)<br /><br />Αφου γνωριστουν οι πρωταγωνιστες και προσαρμοστουν στο σκηνικο εχει ηδη ξεκινησει η αντιστροφη μετρηση.<br />Αγγιζονται δειλα στην αρχη , ακουμπανε τα δάκτυλα τους , τα περιπλεκουν τρυφερα , ακουμπανε τα χειλη σε αποπειρες φιλιων , που μετατρεπονται σε βιαιες ρουφηξιες και απληστες δαγκωματιες.<br /><br />Μη ξεχναμε όμως και τα απαραιτητα λογια που χρειαζεται να ειπωθουν , για να μεσολαβησουν στην πνευματικη ερωτευσιμοτητα , εκει οπου εξαντλειται το ψεμα , η φαντασια και η πρωτοτυπια της εκφρασης. Ακολουθια απανωτων ερωτησεων και απολαυστικα υπερβολικων σχολιων-κομπλιμεντων , ετσι για να πουμε τις λεξεις που χρειαζεται απλα να ακουστουν.<br /><br />Αν εξαιρεσουμε λοιπον την πρωτη εκεινη φορα , που θεωρουμε πως “ερωτευτηκαμε” , ως την αγνοτερη και την πιο αδολη , ολες οι άλλες φορες αυτου του πανδαιμονιου , αυτου του αδυσωπητα εξαντλητικου μαραθωνιου σχεσεων στον οποιο σχεδον ολοι υποβαλλομαστε , βριθουν ομοιοτητων. Γι αυτό και οι συγκρισεις είναι αναποφευκτες. Σκεφτείτε όλες εκείνες τις στιγμές που επαναληφθήκατε , που ζήσατε ακριβώς τα ίδια στιγμιότυπα , μες το ίδιο περιβάλλον , παρόμοιο σκηνικό , προφέρατε τις ίδιες λέξεις , συνουσιαστήκατε με ακριβή επαναληψιμοτητα σε μια αεναη «ανακυκλωση σαλιου» όπως σωστα μας υπενθυμιζει ο κ. Κουντερα.<br /><br />Οι ιστοριες παθιασμενου “ερωτα” τελειωνουν πανω-κατω με τον ίδιο τροπο. Ξεχαστε εκεινη την πρωτη σας φορα. Τελειωσαν τα αλλοθι. Ειμαστε πλεον καταδικασμενοι ισοβιως. Ανακυκλωση ξεσκισμενων σαρκων , πληγωμενων ψυχων , πονεμενων καρδιων και λοιπων ευγενων οργανων είναι οι μονες σας επιλογες.<br /><br />Βεβαια μπορειτε απλα να κρατησετε , παση θυσια και μετα αφθονων συγχωρεσεων και μετανοιων , εκεινη την πρωτη σας σχεση.<br />Εμεις οι υπολοιποι μπορει να ερωτευτουμε στο τελος τη μοναξια μας…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-115868290753289537?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1158558988426514202006-09-18T08:43:00.000+03:002006-09-18T08:56:28.440+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5515/1143/1600/jodie.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5515/1143/400/jodie.jpg" border="0" /></a><br />…Περασα ακομη ένα σαββατιατικο βραδυ μονος.<br />Αρχισε να κανει κρυο τα βραδια κι αυτό οξυνει την απωλεια επαφης.<br /><br />Στον διαδικτυακο ιστο πληρης απουσια ομοιοπαθουντων…<br /><br />Μετα από ένα βασανιστικο μαραθωνιο τηλεοπτικης αναζητησης κατεληξα στη «σιωπη των αμνων» που μολις ξεκινουσε.<br />Εσβησα όλα τα φωτα , εδεσα τη ζωνη ασφαλειας , βυθιστηκα στον καναπε και αφεθηκα να με συγκλονισουν , για ακομη μια φορα , ο «Χανιμπαλ» και η «Κλαρις».<br /><br />Η ταινια ολοκληρωθηκε περι τις 02.30. Επιασα τον εαυτο μου να κυριαρχειται από την ιδια ενταση που με κατεβαλε από την αρχη της προβολης. Παρεμεινα συγκλονισμενος στον καναπε για λιγο.<br />Σηκωθηκα αργα. Αναψα ένα λαμπτηρα διακριτικου φωτισμου κι ενώ τα ματια μου προσαρμοζονταν στο φως , φιλοδωρησα τη μοναχικη μου ανυπαρξια με αλκοολ.<br /><br />Η αναγκη ηταν επιβλητικη και κατεπειγουσα. Επρεπε να μιλησω σε καποιον. Ειχα αναγκη να μοιραστω τις σκεψεις που με κατεκλυζαν εδώ και μερικα λεπτα. Καθησα μπροστα απ’το μηχανημα , το αφυπνισα από τη ληθαργικη του κατασταση , συνδεθηκα με τον ιστο και εψαξα απεγνωσμενα τη διαδικτυακη μου ατζεντα. Η περιπλανηση κρατησε μερικα λεπτα. Η καταληξη της αναζητησης ηταν τραγικη. Ουδεις. Ουδεις. Ουδεις.<br />Ειχα πλεον απελπιστει.<br /><br />Ταξιδεψα για λιγο στα ημερολογια των πλοηγων της ζωης αναζητωντας τροφη για το πεινασμενο μου πνευμα. Ειναι αληθεια πως ξεχαστηκα για λιγο. Η αναγκη στο τελος γιγαντωθηκε.<br />Δεν υπηρχε καμια ενδειξη ανατροπης ενός προδεδικασμενου τελους.<br />Υπεκυψα στην τραγικοτητα της απογνωσης.<br />Αποσυνδεθηκα , εκλεισα φωτα και τηλεοραση και πηγα για υπνο.<br /><br />Οι εφιαλτες μου χαμογελουσαν πονηρα μες το σκοταδι.<br />Παραδοθηκα στην αυπνια κι αφεθηκα κατω απ’τα σκεπασματα με το προσωπο βυθισμενο στο μαξιλαρι.<br />Οι σκεψεις ηταν αναποφευκτες. Δεν υπηρχε τιποτα πια.<br />Το ξημερωμα αργουσε φρικτα…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-115855898842651420?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1158138948653236862006-09-13T12:13:00.000+03:002006-09-13T12:15:48.666+03:00…Δελτίο ειδήσεων σε κανάλι πρώτο σε ακροαματικοτητα στις ηλικιες 18-25: «…η ….. είναι 40 ετων και ζυγιζει 125 κιλα.Αντιμετωπιζει τεραστια προβληματα επικοινωνιας κι ανθρωπινων σχεσεων , λογω της εμφανισης της…»<br /><br />Το τηλεοπτικο πλανο της «δημοσιογραφικης ερευνας» επιδεικνυει τη ψωνισμενη δημοσιογραφισκη , με υφος απειρου συμπονοιας , να εχει μπουκωσει με το μικροφωνο τη …… που είναι 40 ετων και ζυγιζει 125 κιλα και μας δειχνει την πλατη της.Η ….. που είναι 40 ετων και ζυγιζει 125 κιλα είναι μαυροφορεμενη ( κοβει τα κιλα το μαυρο) και εχει τα βαμμενα με ξεπλυμενο ξανθο μαλλια της πιασμενα σε αθλια κοτσιδουλα 7χρονης παιδισκης.<br /><br />Οι ερωτησεις είναι καταιγιστικες: «…πως αντεχεις τοσα χρονια κλεισμενη μες το σπιτι , πως τα πας με τους αντρες , προσπαθησες να χασεις βαρος , εχεις φιλους , τι λενε οι γονεις σου κ.λ.π.»<br /><br />Η ….. που είναι 40 ετων και ζυγιζει 125 κιλα απανταει συγκρατημενα , προσπαθει να συγκρατησει τα δακρυα της , δηλωνει ευγνωμων για τον ανεξαντλητο οικτο της δημοσιογραφισκης και του τηλεοπτικου σταθμου και η συνεντευξη κλεινει με συμβουλες απογνωσης προς ομοιοπαθουντες…<br /><br />Ο τρισμεγιστος δημοσιογραφος , κεντρικος παρουσιαστης των «ειδήσεων» , αλλαζει υφακι και συνεχιζει:<br />«…και τωρα περναμε σε κατι πιο ευχαριστο…»<br /><br />ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ:<br />1.Καταργουνται τα δελτια ταυτοτητας<br />2.Δηλωστε υπευθυνα ηλικια και βαρος σωματος<br />3.Φωτογραφιες απαραιτητες<br />4.Οι προσωπικες ιστοριες αγοραζονται<br />5.Εξομολογηθειτε ζωντανα στον «αερα»<br />6.Κλειστειτε σπιτι<br />7.Τα παντα θα φροντισουν οι χορηγοι<br />8.Παραγγειλετε το φερετρο σας τωρα<br />9.Η ιεραρχηση αξιων από της σημερον: χεσιμο , φαγητο , υπνος , τηλεθεαση , σεξ(μονο αν μαγνητοσκοπειται…)<br /><br />Την επομενη μερα σε πρωινο τηλεοπτικο περιοδικο-σφαγειο με τον παναθλιοτατο …… ετερου τηλεσταθμου , φιλοξενειται η νεαρη παρουσιαστρια πρωινου καφενειου με θητεια ενός ετους στα τηλεοπτικα δρωμενα , πολυμαθης , πολυγλωσση , με ανανεωμενη ξανθια κουπ , μαυρισμενη από τις εκτεταμενες διακοπες , ταλαιπωρημενη από το κυνηγητο των συναδελφων της μπανιστηρτζιδων , που ηθελαν να την απαθανατισουν να γαμιεται , τι κριμα πραγματι….<br /><br />Ενώ η συνεντευξη προχωραει κτυπαει το κινητο , τελευταιο μοντελο , του φρικαλεωδους ηγεμονα της δημοσιογραφιας με χαρακτηριστικοτατο ηχο κλησης , τον ΕΘΝΙΚΟ ΥΜΝΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ , οποια ξεφτιλα και αισχιστη σταση των τηλεοπτικων ορνιων που στο ακουσμα της μελωδιας ξεκαρδιζονται….<br /><br />Το θεμα της συνεντευξης κυριαρχα ασχολειται με τον καταιγισμο των σχεσεων που καταλογισθηκαν στην υποφαινομενη κατά τους θερινους μηνες και η οδαλισκη με μοιραιο υφος ανταποκρινεται στις «αδιακριτες» ερωτησεις και απευθυνομενη επιτελους στο κοινο της:<br />-«..εχω να πω μονο αυτό , παιδια , θα αργησω παρα πολύ να κανω σχεση και όταν αυτό συμβει θα ειστε οι πρωτοι που θα το μαθετε…»<br /><br />Απειρα χαχανισματα και το πλανο κλεινει υπο ευπεπτους μελωδιας πρωην γαμια της.<br /><br /><br />ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ:<br />Ειναι αποκλειστικα δικες σας….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-115813894865323686?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1158097978084865152006-09-13T00:46:00.000+03:002006-09-13T00:52:58.220+03:00…σημερα ξυπνησα οργισμενος…<br />Ηθελα να καταστρεψω ότι εβρισκα μπροστα μου , μισουσα τον εαυτο μου για την απραξια μου.<br />Ευτυχως ο <strong>Edward Norton</strong> σαν από μηχανης θεος , υποδυομενος τον Montgomery Brogan στην <strong>25 ωρα</strong> του<strong> Spike Lee</strong> , ειχε τις απαραιτητες λεξεις για το σκουριασμενο μου εγκεφαλο…<br /><br /><strong>ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ</strong>:<br />Μετρηστε τα <strong>fuck </strong>που ξεστομιζει σ’αυτόν τον καταιγιστικο μονολογο ή ακομα καλυτερα αντικαταστηστε αυτους που βριζει , με αυτους που θελετε να βρισετε.<br />Επειτα κοιταχτειτε στον καθρεφτη και πραξτε αναλογως…<br /><br /><br />“ [Monty standing in the men's bathroom, talking to himself in a mirror with a "FUCK YOU" written on it]<br /><a href="http://www.imdb.com/name/nm0001570/">Monty Brogan</a>: Well, fuck you, too. Fuck me, fuck you, fuck this whole city and everyone in it.<br /><br />Fuck the panhandlers, grubbing for money, and smiling at me behind my back.<br /><br />Fuck the squeegee men dirtying up the clean windshield of my car. Get a fucking job!<br /><br />Fuck the Sikhs and the Pakistanis bombing down the avenues in decrepit cabs, curry steaming out their pores, stinking up my day. Terrorists in fucking training. SLOW THE FUCK DOWN!<br /><br />Fuck the Chelsea boys with their waxed chests and pumped up biceps. Going down on each other in my parks and on my piers, jingling their dicks on my Channel 35.<br /><br />Fuck the Korean grocers with their pyramids of overpriced fruit and their tulips and roses wrapped in plastic. Ten years in the country, still no speaky English?<br /><br />Fuck the Russians in Brighton Beach. Mobster thugs sitting in cafés, sipping tea in little glasses, sugar cubes between their teeth. Wheelin' and dealin' and schemin'. Go back where you fucking came from!<br /><br />Fuck the black-hatted Chassidim, strolling up and down 47th street in their dirty gabardine with their dandruff. Selling South African apartheid diamonds!<br /><br />Fuck the Wall Street brokers. Self-styled masters of the universe. Michael Douglas, Gordon Gekko wannabe mother fuckers, figuring out new ways to rob hard working people blind. Send those Enron assholes to jail for FUCKING LIFE! You think Bush and Cheney didn't know about that shit? Give me a fucking break! Tyco! Worldcom!<br /><br />Fuck the Puerto Ricans. 20 to a car, swelling up the welfare rolls, worst fuckin' parade in the city. And don't even get me started on the Dom-in-i-cans, 'cause they make the Puerto Ricans look good.<br /><br />Fuck the Bensonhurst Italians with their pomaded hair, their nylon warm-up suits, their St. Anthony medallions, swinging their, Jason Giambi, Louisville slugger, baseball bats, trying to audition for the Sopranos.<br /><br />Fuck the Upper East Side wives with their Hermes scarves and their fifty-dollar Balducci artichokes. Overfed faces getting pulled and lifted and stretched, all taut and shiny. You're not fooling anybody, sweetheart!<br /><br />Fuck the uptown brothers. They never pass the ball, they don't want to play defense, they take five steps on every lay-up to the hoop. And then they want to turn around and blame everything on the white man. Slavery ended one hundred and thirty seven years ago. Move the fuck on!<br /><br />Fuck the corrupt cops with their anus violating plungers and their 41 shots, standing behind a blue wall of silence. You betray our trust!<br /><br />Fuck the priests who put their hands down some innocent child's pants.<br /><br />Fuck the church that protects them, delivering us into evil.<br /><br />And while you're at it, fuck JC! He got off easy! A day on the cross, a weekend in hell, and all the hallelujahs of the legioned angels for eternity! Try seven years in fuckin' Otisville, J!<br /><br />Fuck Osama Bin Laden, Al Qaeda, and backward-ass, cave-dwelling, fundamentalist assholes everywhere. On the names of innocent thousands murdered, I pray you spend the rest of eternity with your seventy-two whores roasting in a jet-fuel fire in hell. You towel headed camel jockeys can kiss my royal Irish ass!<br /><br />Fuck Jacob Elinsky, whining malcontent.<br /><br />Fuck Francis Xavier Slaughtery my best friend, judging me while he stares at my girlfriend's ass.<br /><br />Fuck Naturelle Riviera, I gave her my trust and she stabbed me in the back, sold me up the river, fucking bitch.<br /><br />Fuck my father with his endless grief, standing behind that bar sipping on club sodas, selling whisky to firemen, cheering the Bronx bombers.<br /><br />Fuck this whole city and everyone in it. From the row-houses of Astoria to the penthouses on Park Avenue, from the projects in the Bronx to the lofts in Soho. From the tenements in Alphabet City to the brownstones in Park slope to the split-levels in Staten Island. Let an earthquake crumble it, let the fires rage, let it burn to fucking ash and then let the waters rise and submerge this whole rat-infested place.<br /><br />[pause] <a href="http://www.imdb.com/name/nm0001570/">Monty Brogan</a>: No. No, fuck you, Montgomery Brogan. You had it all, and you threw it away, you dumb fuck!”<br /><br />…η δικια μου οργη εχει τωρα κινητρο…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-115809797808486515?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1158054272627371592006-09-12T12:41:00.000+03:002006-09-12T12:44:32.646+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5515/1143/1600/Devil.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5515/1143/400/Devil.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /> <span style="font-size:130%;">...sympathy for the devil!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-115805427262737159?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1157707961671099202006-09-08T12:30:00.000+03:002006-09-08T12:32:41.686+03:00…το τραγουδι τριβελιζε φρικτα το μυαλο μου:<br />«..ηταν λεει σα να μακραινε ο δρομος…»<br />κι η φωνη του βασιλη με βασανιζε μετα από ένα απαισιο ξυπνημα.<br /><br />Ειχα δει ξανα τον ιδιο εφιαλτη. Τριτη φορα σε μια βδομαδα.<br />Σηκωθηκα απ’το κρεβατι καθιδρος με την αγωνια ζωγραφισμενη στο προσωπο μου. Η καρδια μου κτυπουσε ξεφρενα.<br />Αυτή τη φορα τα πραγματα ηταν χειροτερα από κάθε άλλη φορα.<br />Σ’ εψαξα παντου μεσα στο σπιτι , τρομαγμενος , μα δεν ησουν φυσικα εκει.<br /><br />“…ημασταν σ’ένα μερος μαζι με ανθρωπους που γνωριζαμε.<br />Εσυ ησουν ετοιμη να επιβιβαστεις σ’ ένα παλιο τρενο , σκουριασμενο , γερασμενο που ξεφυσουσε μανιασμενα τα καπνισμενα σωθικα του.<br />Αγκαλιαστηκαμε δυνατα για πολλη ωρα και μετα γυρισες και μου ειπες με μια σαδιστικη εκφραση στο προσωπο σου:<br />-«Τελειωσαμε!»<br />-«….»<br />Εμεινα αφωνος και σε κοιτουσα . Δεν ειχα τι να πω.<br />Εσυ γυρισες κι ανεβηκες στο τρενο , χωρις να μου ριξεις εστω μια τελευταια ματια.<br />Ξυπνησα βιαστικα απ’ το ληθαργο και σ’ακολουθησα στο τρενο.<br />Εσυ ετρεχες να μη σε προλαβω κι εγω σ’ακολουθουσα από βαγονι σε βαγονι και φωναζα το ονομα σου . Σκονταφτα πανω στους αλλους , στις βαλιτσες τους.<br />Οι ελεγκτες φωναζαν οργισμενοι να σταματησουμε.<br />Καποια στιγμη σ’εχασα απ’τα ματια μου .<br />Τα πραγματα εξελισσονταν ραγδαια και χειροτερευαν οσο περνουσε η ωρα . Το τρενο ειχε ηδη ξεκινησει κι εγω δε σε εβρισκα πουθενα.<br /><br />Εφτασα στο τελευταιο βαγονι , στο ιατρειο. Σε βρηκα σε μια ντουλαπα κρυμμενη να με κοιτας μ’ ένα απλανες βλεμμα σα χαμενη.<br />Ειπα τ’ονομα σου πολλες φορες , μα εσυ δεν αντιδρουσες.<br /><br />Όταν φτασαμε στην επομενη σταση κατεβηκες.<br />Κατεβηκα κι εγω.<br />Γυρισες και με κοιταξες.<br />-«Τι θες; Τελειωσαμε εμεις οι δυο!<br /> Το καταλαβες;<br /> Ασε με μονη μου.»<br /><br />Σωριαστηκα στο χωμα . Οι αλλοι γυρω μου μαζευτηκαν και με κοιτουσαν. Πονουσα βαθια και παντου μεσα μου. Δακρυα κυλουσαν απ’τα ματια μου και στο στομα μου κολλουσε η σκονη.<br />Κρατουσα σφικτα στα χερια ένα μεταλλικο ντοσιε που ‘γραφε τ’ονομα σου.<br />Εσυ ειχες χαθει.”<br /><br /><br />…Ξυπνησα με τη γευση από χωμα στα χειλη μου . Ακομα την εχω.<br />Εσενα όχι…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-115770796167109920?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1157450079253834782006-09-05T12:37:00.000+03:002006-09-05T12:54:39.256+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5515/1143/1600/th-2333_D010_00294[1].jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5515/1143/400/th-2333_D010_00294%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br />…Δειτε το <strong><em>Inside Man</em></strong> , ...{σκηνοθεσια Spike Lee}<br /><br />{Αρχη…:}<br /><br />“My name is <strong><em>Dalton Russell</em></strong> , and pay strict attention to what I say because I choose my words carefully and never repeat myself.<br /><br />I told you my name, that's the <strong>Who</strong>.<br /><br />The <strong>Where</strong> can most readily be described as a prison cell. But there is a vast difference from being stuck in a tiny cell and being in prison.<br /><br />The <strong>What</strong> is easy, recently I planned and set in motion events to execute the perfect bank robbery, that's also the <strong>When</strong>.<br /><br />As for the <strong>Why</strong>, beyond the obvious financial motivation, it's exceedingly simple... because I can.<br /><br />Which leaves us only with the <strong>How</strong> , and therein , as the bard tells us , lies the rub.”<br /><br /><br />{Τελος...:}<br /><br />“I'm no martyr. I did it for the money.<br /><br />But it's not worth much if you can't face yourself in the mirror. Respect is the ultimate currency.<br /><br />I was stealing from a man who traded his away for a few dollars.<br />And then he tried to wash away his guilt.<br />Drown it in a lifetime of good deeds and a sea of respectability. It almost worked, too.<br /><br />But inevitably, the further you run from your sins, the more exhausted you are when they catch up to you.<br />And they do. Certain. It will not fail.”<br /><br />Υ.Γ....συγχρονος ηρωας για συγχρονους πιστους...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-115745007925383478?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1157095802573063402006-09-01T10:26:00.000+03:002006-09-01T10:30:02.686+03:00…Η συνουσια ειχε μολις τελειωσει.Επειδη εγω ειχα τελειωσει…<br />Οι αναπαραγωγικες μου μοναδες αυτοκτονουσαν πικρα μεσα στο πλαστικο περιτυλιγμα του πουτσου μου.<br />Ακουστηκε η φωνουλα της : ηδονικη , διερευνητικη…<br />-«Πες μου μια φαντασιωση σου…» , οπερ μεθερμηνευομενον:<br />…ενδεχομενο 1:τι βαρετα που με γαμας<br />…ενδεχομενο 2:φαντασια εχεις;<br />…ενδεχομενο 3:για να δουμε τι εχεις γαμησει και πως…<br /><br />Απαντησα ευθεως , χωρις περιστροφες , σχεδον αμεσως , όχι γιατι με βοηθησαν οι πολλαπλοι βαθμοι νοημοσυνης , αλλα γιατι ειχα ξαναδωσει ακριβως την ιδια απαντηση στο παρελθον.<br />-«…να γαμαω 2 γυναικες ταυτοχρονα»<br />-«….(εκφραση αποριας ή αηδιας).Και πως θα τις γαμας ταυτοχρονα;»<br />Γελως ειρωνιας. (Θα ‘θελα να σου σπαγα τα δοντια! σκυλλα!)<br />-«…ενταξει εχεις δικιο , είναι φυσιολογικως αδυνατον , επαναδιατυπωνω : να κανω παρτουζα με δυο γκομενες ή και περισσοτερες δε με πειραζει…»<br />-«…γιατι δε σου φτανω εγω;Και γιατι ολοι οι αντρες εχετε την ιδια φαντασιωση;»<br /><br />Ειχε αρχισει η αντιστροφη μετρηση.Εναντιον μου βεβαια.<br /><br />Μικρο διαλειμμα για διαφημισεις…<br />(…το πλαστικο με το μιαρο περιεχομενο στον καδο , πλυσιμο , καθαρισμος , αποστειρωση , κλπ..)…<br />Επιστροφη στο δωματιο με το πουτσοκεφαλο σε επαρση…<br /><br />-«Λοιπον που ειχαμε μεινει;»<br />Δε συμμερίστηκε την ευφορια μου.Αναμενομενο.<br />Αναψε τσιγαρο για να ξεθυμανει.Ισως.<br /><br />-«…δεν τον εχω εξω για να παιρνει αερα , μωρο μου…»<br />-«…να το βαλεις στον κωλο σου!»<br />-«…μα γιατι θυμωνεις;Δεν ηταν αναμενομενη η απαντηση μου στην αναμενομενη σου ερωτηση;»<br />-«…ηταν.Μα νομιζα πως ησουν διαφορετικος.»<br />-«Διαφορετικος ειμαι . Αλλοι ζητανε παρτουζα με ζευγαρια ,και φυσικα οι αμφισεξουαλικοι αντρες εντελως διαφορετικη συνθεση…»<br />-«Μπα…!Υπαρχουν και αμφισεξουαλικοι αντρες;»<br />-«…Οσο υπαρχουν αμφισεξουαλικες γυναικες…»<br />-«Πολλες τσοντες εβλεπες μικρος!»<br /><br />Σβησιμο τσιγαρου με μισος στο τασακι . Εκνευρισμος.<br /><br />-«Μη θυμωνεις .Θα γερασεις γρηγορα . Ακομα βλεπω τσοντες , γιατι ετσι γουσταρω.Οι φαντασιωσεις ομαδικου σεξ οφειλονται αποκλειστικα στο γεγονος ότι είναι απαγορευμενο.Η φαντασιωση μου περιλαμβανει μια λεσβια , την αμφισεξουλικη γκομενα μου κι εμενα.Κι απ’ οσο ξερω εσυ δεν εχεις καμια από τις προαναφερθεισες ιδιοτητες…»<br /><br />Ειχε χασει ηδη.Σε μια τελευταια αποπειρα διασωσης αξιοπρεπειας:<br />-«…ειμαι η γκομενα σου , νομιζω, σωστα;»<br />-«Σωστα.Μη ξεχνας ότι εσυ με ρωτησες , αρα εχεις και την ευθυνη των απαντησεων.»<br />-«…όμως εγω δεν ειμαι bi!»<br /><br />Καυλωσα ακομα περισσοτερο με την αντιδραση της…<br /><br />-«…η δικια σου φαντασιωση ποια είναι δηλαδη;»<br /><br />Στιγμή ψευδούς περισυλλογης…<br /><br />-«…μα να με γαμανε ταυτοχρονα 2 αντρες…!Αυτο δεν ηθελες ν’ακουσεις;»<br />-«…μονο 2;Αφου εχεις 3 τρυπουλες καυλα μου…»<br /><br />Η εκφραση της δεν περιγραφεται με λεξεις.<br /><br />Εντυσα τον πουτσο μου με αρωματισμενο πλαστικο και καθως γλυστρουσα στο καυλωμενο της μουνι , ανοιγα το συρταρι με τα εργαλεια…<br /><br />Ηταν η τελευταια φορα.<br />Κι η καλυτερη…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-115709580257306340?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1156239860190112202006-08-22T12:41:00.000+03:002006-08-22T12:44:20.210+03:00Η φιλοσοφια της τσοντας…<br /><br />Οι ΑΝΤΡΕΣ βλεπουν τσοντες γιατι:<br />1.τους καυλωνει και το λενε<br />2.οι γκομενες είναι μουναρες {συνηθως καλυτερες απ’τις δικες τους}<br />3.οι γκομενες είναι απαραιτητως bi<br />4.οι γκομενες καταπινουν<br />5.οι γκομενες είναι ξυρισμενες παντου<br />6.μαθαινουν καινουρια πραγματα και το λενε<br />7.διευκολυνει τον αυνανισμο<br />8.διευρυνονται οι φαντασιωσεις τους<br />9.ετσι τους εμαθαν<br /><br />Οι ΓΥΝΑΙΚΕΣ βλεπουν τσοντες γιατι:<br />1.τις καυλωνει και δεν το λενε<br />2.οι γαμιαδες είναι καλυτεροι από τους δικους τους , αλλα δεν το λενε<br />3.οι γαμιαδες εχουν μεγαλυτερο πουτσο από του δικου τους , αλλα δεν το λενε<br />4.οι γαμιαδες χυνουν περισσοτερο σπερμα και το σχολιαζουν<br />5.οι γαμιαδες είναι ξυρισμενοι παντου και το σχολιαζουν<br />6.μαθαινουν καινουρια πραγματα , αλλα δεν το λενε<br />7.διευρυνονται οι φαντασιωσεις τους<br />8.τις αναγκασε ο γκομενος τους<br />9.ετσι τις εμαθαν<br /><br /><br /><br />Υ.Γ.1. επελεγη ο ορος «τσοντα» , αντι «πορνο», «πορνοταινια», «ερωτικο φιλμ» , «αισθησιακη ταινια» , γιατι είναι πιο ευηχος.<br /><br />Υ.Γ.2. η σημερινη ημερομηνια είναι σημαντικη για το γραφοντα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-115623986019011220?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1155074606292009512006-08-09T01:02:00.000+03:002006-08-09T01:03:26.313+03:00…Oι αγαπες σας ,<br /> οι σχεσεις σας,<br /> οι ερωτες σας,<br /> οι φιλιες σας,<br /> οι επαφες σας,<br /><br /> είναι….σαν το σεξ σας.<br /><br /><br /> Με προφυλακτικο…<br /><br /><br /> Οι νυχτες σας,<br /> οι μερες σας,<br /> τα φιλια σας,<br /> τα χαδια σας,<br /> οι αγκαλιες σας,<br /><br /> είναι…αφυλακτες.<br /><br /><br /> Η ζωή μας;….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-115507460629200951?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1155070110503529822006-08-08T23:45:00.000+03:002006-08-08T23:48:30.523+03:00<span style="font-family:georgia;">…-«δε μου μιλας»…<br />-«δε μου ανοιγεσαι…»<br /><br /><br />Αρνηθηκα κάθε αναμιξη σε παντος ειδους επαληθευση των παραπονων σου.<br /><br />Ακους τις σιωπες μου;<br />Με κοιτας πως σε θαυμαζω;<br />Με βλεπεις;<br />Βυθιζεσαι στο βλεμμα μου όπως εγω στο δικο σου;<br />Ακους τις σιωπες μου;<br /><br />Μ’ αισθανεσαι;<br />Αφου λες ότι μοιαζουμε και με καταλαβαινεις , τι χρειαζονται παραπανω λεξεις εκτος από τις απαραιτητες;<br /><br />Ε!!!<br />Εδώ σου μιλαω!<br />Ναι σε σενα…<br />Κοιτα με.<br />Αγκαλιασε με.<br />Κρατα με.<br /><br />Εγω ειμαι.<br />Ιδιος με χθες που μ’αγαπουσες.Καλυτερος.<br /><br /><br />…..Κι ο,τι θες να μαθεις , δεν εχεις παρα να ρωτησεις….<br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-115507011050352982?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1154906523817113742006-08-07T02:12:00.000+03:002006-08-07T02:22:03.836+03:00<strong>.... Βουλιαξαμε μεσα στη λιμνη </strong><br /><strong> τα υγρα ονειρα μας</strong><br /><strong> αφεθηκαμε γοερα θαμωνες</strong><br /><strong> μιας αλμυρης ευωχιας</strong><br /><strong></strong><br /><strong> καναμε τατουαζ την επαφη</strong><br /><strong> χαραγμενη ανεξητιλα με αιμα</strong><br /><strong> φουσκωσαμε τα μυαλα μας με ψεματα</strong><br /><strong> λατρευα παντα την αληθεια σου</strong><br /><strong></strong><br /><strong> η καλυτερη αφυπνιση ειναι στα ματια σου</strong><br /><strong> η μεγαλυτερη πεινα ειναι στο στομα σου</strong><br /><strong> η ισχυροτερη ηδονη ειναι η αναγκη σου</strong><br /> <strong><span style="font-family:georgia;">η αναζητηση σου μια ψευδαισθηση.</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-115490652381711374?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1154690863154593762006-08-04T14:22:00.000+03:002006-08-04T14:27:43.180+03:00…Η θαλασσα λουζοτανε στο παλλευκο φως του ηλιου<br />τα αναστατωμενα κυματα μαστιγωναν την πρασινογαλαζη επιφανεια ,<br />εγδερναν με μανια την αιγλη της , με συνεργο ένα στροβιλωδη ανεμο…<br /><br />Βουτηξαμε ξαφνικα μες το ζεστο νερο , καταδυθηκαμε ως το σκοτεινο βυθο ,<br />ακουμπησαν οι κοιλιες μας την αμμο , χωσαμε μεσα τα δάκτυλα μας<br />και κοιταχτηκαμε βαθια μες τα ματια…<br /><br />Δε μας ενοιαζε που τελειωνε το οξυγονο , δε μας ενοιαζε η αφρισμενη θαλασσα ,<br />δε μας φοβιζε το πυκνο σκοταδι….<br />Εμεις ημασταν μαζι εκει μες την αβυσσαλεα ησυχια και κρατουσε ο ενας τον αλλον…<br /><br />Κι υστερα….<br /><br />Φιληθηκαμε.Βαθια.Παθιασμενα.<br /><br />Πραξη ισοβιας αφοσιωσης ή αναγκη οξυγονωσης;<br /><br />Τα σωματα μας αιωρουμενα στο βυθο εξαϋλωθηκαν…<br />Η ενωση μας απειρου καλλους , εξοργισε τη μανιασμενη θαλασσα<br />και τρικυμιασμενη καταβροχθισε τα σωματα μας στην αιωνιοτητα.<br />Μας αγκαλιασαν τρυφερα κατι κοχυλια κι ο ηλιος δακρυσε.<br /><br /><br /><br />Υ.Γ. …..<strong>ΟΥΡΛΙΑΞΤΕ</strong>!!! Ειναι αναγκη να σας νιωσω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-115469086315459376?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1153071899439437102006-07-16T20:43:00.000+03:002006-07-16T20:44:59.463+03:00….Eντος δινης κυκλοτερως βολταρω<br /> σε συναντω δια παντος, παντου<br /> μεσα στα κυματα,<br /> ενός φεγγαρολουσμενου μυαλου<br /> αντιστοιχω κάθε μου λεξη<br /> με αναριθμητους κοκκους αμμου<br />…..διψαω<br /><br /><br />…. η μοναξια είναι μεσα μας<br /> διπλα μας παντου γυρω μας<br /> κι ειμαστε ναυαγοι σ’ένα πελαγος<br /> ισοβιας οδυνης<br /> περιμενοντας….<br /> ανημποροι για οτιδηποτε<br /> εξω από τα ορια που εμεις διαγραψαμε<br /><br /><br />…όταν μου λειπεις ποναω<br /> χανω τις λεξεις, αιωρουμαι<br /> ένα φαντασμα στον κοσμο του αορατου<br /> εχω υποσταση μονο με σενα<br /> εντος σου, γυρω σου….<br /><br /><br /><br />… σε κραταω δυνατα<br /> με τρελλαινει αυτή η εξαρτηση<br /> η ενωση μας, μια συναρτηση<br /> αλυτης απειροτητας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-115307189943943710?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1152985729687628632006-07-15T20:47:00.000+03:002006-07-15T20:48:49.716+03:00…..ακουω το “lights” των archive,σ’ένα μονιμο replay…..<br /><br />Βρισκομαι σε μια επικινδυνη αιωρηση πανω απ’τον κοσμο σας.<br /><br />Δεν ανηκω.Πουθενα.Κοιμαμαι.<br /><br /><br />Μ’ακουμπας φευγαλεα,σε νιωθω παντου,ηλεκτριζομαι,ουρλιαζω…:<br /><br />θελω να σε δω θελω να σε δω θελω να σε δω<br /><br />θελω να σαι δω θελω να σαι δω θελω να σαι δω<br /><br /><br />Στροβιλιζομαι.Μεσα σου.Υγρος στην απυθμενη αναγκη σου…<br /><br />Μ’αγκαλιαζεις,με κρατας……<br /><br /><br />Ονειρωξη…..Τελος<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-115298572968762863?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1150909920004607822006-06-21T20:09:00.000+03:002006-06-21T20:12:00.046+03:007…….ο ερωτας είναι η συγχρονη αρρωστια μας,<br /> ο μονιμος εθισμος μας,ισοβια χιμαιρα,λαιλαπα,<br /> καταστροφη,τυφωνας,ενας μοντερνος ιος,<br /> μικροβιακος βιασμος της ψυχης μας…..<br /><br /> ποναω γιατι μ’ερωτευτηκες,<br /> γιατι θες να με μεταμορφωσεις,<br /> σε καποιον που ηθελες παντα (;)<br /><br /> αν ειμαι αυτό που ζητουσες….<br /> αν βρηκες αυτό που εψαχνες….<br /> γιατι με αλλαζεις;<br /><br /> μεσα μου κοιταζεις και ουρλιαζεις<br /> εχεις ανοιξει το καπω και μ’αλλαζεις…<br /> εξαρτηματα, μπαταρια, σπλαχνα ….<br /><br /><br /> ριξε μου κι ένα βαψιματακι να λαμψει η ομιχλη μου….<br /> <br /> <br /> …εσυ δεν ηθελες εμενα ….ηθελες εσενα με πουτσα…..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-115090992000460782?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1141657653989687742006-03-06T17:04:00.000+02:002006-03-06T17:07:34.006+02:00….Οταν είναι αργια ποναει περισσοτερο….<br /><br /><br />Χιονοθυελλα σκεψεων επι οθονης:<br /><br />1.κατεβαινεις για πολλοστη φορα τον περιφερειακο δρομο για το σπιτι σου,οποιαδηποτε ωρα…..σταματησες ποτε στην ακρη να δεις την πολη,τη θαλασσα,τον ηλιο απεναντι,τα καραβια,την ομιχλη…..;<br /><br />2.ειμαι/είναι μεσα σου κι ειμαστε/ειστε ένα….εκανες ποτε μια διακοπη στο ηδονικο σου ντελιριο,για να με/την/τον δεις μες τα ματια,να νιωσεις πως ειμαι/εισαι/είναι εκει κι ειμαστε/ειστε ένα σε μια στιγμη που κηλιδωνει το χρονο ανεπιστρεπτα,για παντα…..<br /><br />3.λες για ακομη μια φορα «σ’αγαπω»,«σε θελω», «σε ποθω»…..κ.λ.π. σκεφτηκες ποτε πως τα ξαναπες,πως τα επαναλαμβανεις ανεξοδα,τα πιστευεις,τα πιστεψες ποτε;…..ακους τον εαυτο σου να ξεστομιζει αυτά που είναι να ακουγονται;<br /><br />4.αναρωτιεσαι αν ειμαι καλα,τι κανω ,πως τη βγαζω καθαρη,πως περναω τις μερες και τις νυκτες, που χαλιεμαι και με ποιες αναλωνομαι……<br />Εσυ; Που ξοδευεσαι και αντεχεις να χαραμιζεσαι; Σκεφτηκες το χρονο που χανεις;<br /><br />5.ακους τ’ αγαπημενα σου τραγουδια, βλεπεις μια ταινια/σειρα, τρως/πινεις κατι που σ’αρεσει….κοιμασαι για ωρες,ονειρευεσαι(;)….αναρωτηθηκες για αυτην/αυτόν που είναι μαζι/απεναντι/διπλα σου αν είναι για τωρα…/για λιγο και βλεπουμε…/για παντα….κι αν δεν ειμαι/είναι τοτε τι κανεις εσυ;….<br /><br />6.μου μιλας,με διαβαζεις,μ’ακους….μου φανερωνεσαι..,λες αυτά που θες να μου πεις,εισαι ο εαυτος σου,ζεις την αληθεια σου/μου;<br /><br /><br /><br />……συνεχιζεται…<br /><br /><br />Υ.Γ. ……..τις καθημερινες ποναει συνεχως……….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-114165765398968774?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1139216473436028992006-02-06T10:54:00.000+02:002006-02-06T11:01:13.436+02:00…..εκανα παλι πολύ καιρο να γραψω…..<br /><br />{ισως στερουμαι εμπνευσεως…..}<br /><br />Σημερα είναι μια μερα που δεν πηγα στη δουλεια,λογω κακοκαιριας…{…τα «τυχερα» του να δουλευεις στο καταραμενο μερος…;}.Πηγα τον μικρο στη δουλεια, μα μετα γυρισα πισω.<br /><br />Η βρωμικη ,προστυχη πολη μας σκεπαστηκε από ένα παλλευκο στρωμα χιονονιφαδων, που πριν η μερα τελειωσει, θα μεταλλαχθει σ’ένα ελωδες βουρκο.<br />Πειραζει(;) που μ’ αρεσει ο χειμωνας, το μελαγχολικο, συννεφιασμενο γκριζο που απλωθηκε παντου…<br />Καθισα στο pc και σ’εψαξα μα δεν ειχα την τυχη να «συναντηθουμε»….<br />Οποτε επεστρεψα στη δοκιμασμενη λυση της συγγραφης…<br /><br />Ο,τι γραφεται περιμενει να διαβαστει….<br /><br />Διαβαζω ένα καταπληκτικα θλιβερο βιβλιο.Λεγεται “Haunted”και το εγραψε ο Chuck Palahniuk.{δωρο του Λεωνιδος}.<br />Το σαββατοκυριακο ειδα τις εξης ταινιες:<br />1.Ο εμπορος της βενετιας<br />2.The machinist<br />3.Η πτωση<br />4.Θα κοιμηθω όταν πεθανω (ωραιος τιτλος)<br />5.Lemony Snicket and a series of unfortunate events….<br /><br />Δεν πηγα πουθενα.Εσυ ελειπες και λειπεις.Δεν ειχα καμμια διαθεση και δε μ’εψαξε και κανενας.Οποτε επιβεβαιωθηκε η παντελης αδιαφορια για την πενιχρη μου υπαρξη…<br />Και το προβλημα είναι ιδιο μ’αυτό που εγειρεται κάθε φορα που βιωνω κατι που θελω να μοιραστω μαζι σου (όταν πηγαινω σινεμα μονος είναι χειροτερα) ,αλλα φευ…όλα οσα εχω να πω πνιγονται στο ερεβος της ψυχης μου….<br /><br />Ηρθε εκεινη η γαμημενη στιγμη που πρεπει να βγουμε και να πιουμε τα κερατα μας,να γινουμε ζωα, χαμενα σε τολυπια καπνου από απιστευτες ποσοτητες τσιγαρων,να εκτοξευτουμε μες τα σκοταδια σαν γνησιοι “space monkeys” και να καταληξουμε μες την τρυπα που σκαψαμε από καιρο για τα κουφαρια μας….<br /><br />…Δεν ζουμε.Δεν ζουμε.Δεν ζουμε.<br />Προσεχουμε τι λεμε,τι κανουμε,ολο βαζουμε κανονες,υπεκφευγουμε, εθελοτυφλουμε,πνιγομαστε στο τιποτα ,κρυμμενοι πισω απ’ το μικρο μας δακτυλο….<br />ΔΕΝ ΖΟΥΜΕ……………<br />Μην πληγωθει εκεινη,μην πληγωθεις εσυ….<br />Εγω;Να πληγωθω;………..<br /><br />Δεν πληγωνομαι εγω ρε μαλακες, ειμαι εθισμενος στον πονο, σκοτωστε με καλυτερα………..<br /><br />Πνιγομαι και θελω να ουρλιαξω…..<br /><br />…..μα είναι νωρις στον κοσμο αυτόν , για σενα και για μενα….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-113921647343602899?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1135710630386282282005-12-27T21:06:00.000+02:002005-12-27T21:10:30.386+02:00….(συνεχεια από το προηγουμενο)…..<br /><br />Θα σε απογοητευσω αγαπητε αναγνωστη, πιστε μου ακολουθε…..<br />…,η ………….. μας τελειωσε.ΤΕΛΟΣ. FINITO. END.<br />……όπως και να το γραψω θα ποναει το ιδιο.<br /><br /><br />…..η ερωτηση που κληθηκε να απαντησει ηταν απλη, λιτη, ευκολη, κατανοητη:<br /><br /><br />-«Με θες;……………….»<br /><br /><br />…..Παυση.Σιωπη.Κι άλλη παυση.Κι άλλη σιωπη.Κι υστερα….<br /><br />-«Δεν ξερω…..».Χαμηλωμα βλεμματος.(Ενοχες;)<br /><br /><br />….ο εξαισιος αυτος διαλογος,μεγιστης υποκρισιας ηταν ο επιλογος ενός τριημερου αγριου ξεφαντωματος,οπου τα κορμια μας ενωθηκαν ξανα και ξανα,ειδαμε παρεα 6 από τις ταινιες που μ’αρεσουν,σου διαβασα από τους αγαπημενους μου ποιητες,μου μαγειρεψες,επλυνα τα πιατα,ηπιαμε απιστευτες ποσοτητες κοκκινου κρασιου,αναψαμε κερια,τυλιχτηκαμε σε ηδονες καινουριες ……..<br /><br />….εφτασε όμως εκεινη η τραγικη στιγμη που επρεπε να «μιλησουμε»,εκεινη η απειροελαχιστη ακιδα χρονου που εμελλε να πληγιασει τη ψυχη μου….<br /><br />Ομολογησες θρασυτατα, απροκαλυπτα πως και να νιωσεις κατι θα το σταματησεις, θα κοψεις φορα, θα πατησεις φρενο , για να προστατευτεις,να μην πληγωθεις.Αν είναι ποτε δυνατον!Πως το μονο που θελεις είναι χαβαλε,χαλαροτητα,να περασεις καλα……<br />33 χρονων γυναικα(….ή κοριτσακι τελικα;),να μην μπορει να ελεγξει τα συναισθηματα της,να μην ξερει τι θελει,να μην μπορει να αποφασισει………….στο διαολο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br /><br /><br />…..κι εγω απαντησα με ερωτηση:<br />-«….ποσο εισαι;….17;….»<br /><br />Ειχε τελειωσει………..<br /><br /><br />Για καποια που δε θελει να πληγωθει,ξερεις να πληγωνεις….<br />Το μονο που ηθελα ηταν να μ’αφησεις να ζησω εστω και την ψευδαισθηση μιας επαφης που εδειχνε «ιδανικη».Μα εσυ δεν ξερεις.Δεν ξερεις.Ουτε όχι,ουτε ναι……..Ωραιοτατα……<br /><br /><br />…..μαζεψα τα ρουχα μου ταχεως,τα πεταξα μες τη βαλιτσα και σηκωθηκα κι εφυγα.<br /><br />…..ειπα:-«….κριμα γιατι πιστεψα σε σενα…….»<br /><br /><br />Υ.Γ.:…………………<strong>now fuck off and die!</strong>.............again.<br /><br /><br />{Πρεπει να σηκωσω το τηλεφωνο.Ειναι η επομενη……γελας;}<br /><br /><br />…..Εμπρος για νεες ηττες,νεες συντριβες!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-113571063038628228?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1135021830906631982005-12-19T21:44:00.000+02:002005-12-19T21:50:30.953+02:00….Επιτελους ειχε ερθει η βραδια εκεινη,που σαν πρωτοπλαστοι θα ενωνομασταν , αιωνιες ψυχες αλλοκοτης δεσμευσης.Σε ποθουσα και με ποθουσες,ξεραμε κι οι δυο ποσο πολύ θελαμε ο ενας τον άλλο,σαν να μην ειχαμε ξαναθελησει ποτε στη ζωη μας.Ηταν λες κι ανακαλυπταμε το νοημα των λεξεων,ξανα,απ’ την αρχη.<br /><br />…Ειχαμε συντηρησει ολη τη βδομαδα την επαφη μας,μιλουσαμε συνεχως στο τηλεφωνο(ευλογημενη εφευρεση) και τωρα που πλησιαζε η ωρα της ενωσης μας, ανυπομονουσα να περασει ο χρονος, οσο πιο γρηγορα γινοταν, για να σε δω επιτελους.<br /><br />…Ηρθα και σε πηρα την στιγμη ακριβως που ειχαμε ορισει.Ησουν ετοιμη και με περιμενες.Κολλημενος εγω με τη συνεπεια, το εκτιμησα αφανταστα.Πηγαμε σ’ ένα ησυχο μπαρακι, για ένα ποτο(θυμασαι τον ευσπλαχνικο αλκοολισμο;).Ο χρονος,η τοποθεσια,το σκηνικο,οι αλλοι δεν ειχαν πια καμμια σημασια,ειμαστε μονο εσυ κι εγω.Μιλησαμε για αρκετη ωρα,ηπιαμε από δυο ποτα, εν μεσω εναγκαλισμων και παθιασμενων φιλιων,υστερα δεν αντεχα άλλο κι ειπα να φυγουμε…<br /><br />…Μπηκαμε σπιτι μου, εσυ για πρωτη φορα, πηγες παντου, περιηγηθηκες και κατεληξες στο δωματιο μου. Σου καναν εντυπωση οι καθρεφτες,εμενα με τρελλαινες εσυ…<br />Αναψα τα κερια,εσβησα τα φωτα,εβαλα μουσικη,ηρθα κοντα σου.Φιληθηκαμε καμποση ωρα,δε χορταινε ο ενας τον άλλο κι επειτα γδυσαμε τα σωματα μας χωριστα, με τα ματια μας ενωμενα σε ένα βλεμμα…<br /><br />…Βουτηξαμε τα σωματα μας μες τα σεντονια και τυλιχτηκαμε σε μια ηδονικη δινη φιλιων και αγκαλιων.Παρατειναμε καμποση ωρα την αναβολη της διεισδυσης,εγω ελιωσα το μουνακι σου στο στομα μου,πιπιλισα τη μουσκεμενη σου κλειτοριδα με παθος,σαν να γευομουνα φρουτο τροπικο γεματο χυμους, εσυ ειχες χασει τον ελεγχο και αρχισες να βουλιαζεις στην αβυσσο των χεριων μου.Τα σωματα μας,θυμηθηκαν γρηγορα τη διαδικασια που εζησαν πολλες φορες στο παρελθον(με αλλους….) και ζωντανεψαν αμεσως, παρασυρμενα από την πρωτογνωρη και βιαια δυναμη,της φρεσκιας ενεργειας της ενωσης μας…..<br /><br />….συνεχιζεται……<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-113502183090663198?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1133976557945102232005-12-07T19:26:00.000+02:002005-12-07T19:29:19.996+02:00….Eιχα πολύ καιρο να γραψω. Το σωμα μου είναι μονιμως μουδιασμενο.Το μυαλο μου κουραστηκε από τους απαθεις……<br /><br /><br />Εχω μια συνεχη αισθηση αιωρησης.Δεν μπορω ν’ αφεθω.Δεν ειμαι ελευθερος….<br /><br />Μιλησαμε στο τηλεφωνο.Η φωνη σου ακομα δονει τις αισθησεις μου.<br />Μια αιωνια διηθηση του μυαλου μου, που παλλεται με την φλογερη εκεινη εικονα της συναντησης μας.Υπαρχω μονο μες την σκεψη σου.Ειναι η μονη αποδειξη της υπαρξης μου.<br /><br /><br />Εξακολουθω να αιωρουμαι…….<br /><br />Εχω τοσα να γραψω,να σου πω….Ειναι αδυνατον.Εχω στερεψει.<br />Εχω αναγκη να συγκλονιστω.Να ζησω.<br />Να παρω μορφη,σχημα.να παψω να διαχεομαι μεσα στο χρονο.<br />Ανυπαρκτος.Αηθης.Αψυχος.<br /><br /><br />Θυμαμαι την τελευταια που σε ειδα.<br />Ηθελα τοσο πολύ να σε καταβροχθισω,να σε τυλιξω μες τα χερια μου,να γινουν ένα οι αλλοφρονες ψυχες μας.<br />Που χαραμιζεσαι;Που ξοδευεσαι;<br /><br /><br />Εκ των υστερων εγραψες , πως με θες. Πως ηθελες να μ’ αγκαλιασεις.<br />Νιωθεις τη φρικη που σκορπας στη ψυχη μου;<br />Με κοιτας με τα τεραστια ματια σου που αντανακλουν την ανυπαρξια μου,κι εγω ανημπορος αφηνομαι και παραλυω.Ουδεν……<br /><br /><br /><br />Θελω να σε δω.Τωρα!<br /><br /><br /><br />Υ.Γ.:Προσεχως σεξ……..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-113397655794510223?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1127643335642355652005-09-25T13:20:00.000+03:002005-09-25T13:18:44.166+03:00…..Κατεβασα από το lime wire 10 φοβερα κομματια από τους <strong>muse</strong>…και τα ακουω κάθε μερα, συνεχεια.<br />Ειμαι στην κοψη του ξυραφιου….μπαινω στην κλειστη στροφη του δρομου με τη μεγαλυτερη δυνατη ταχυτητα,αφημενος στην στροβιλωδη δυναμη της ροης…<br /><br /><br />….”<strong>Sing for absolution</strong>……..”<br /><br /><br />…Τα πρωινα στη δουλεια είναι μουντα,πνιγμενα στη βροχη,παγερα και γκριζα.Βαριεμαι αφορητα.Δεν εχω καποιον ν αλλαξω μια κουβεντα.Πληττω….<br /><br /><br />….Γνωρισα καινουριο κοσμο.Ομορφο κι ασχημο.Ενδιαφεροντα και τρισαθλιο.Το κακο είναι ότι μονο εγω ουρλιαζω απο αναγκη για επαφη.Ολοι εχουν αφεθει να ξοδευονται μες τους μικροκοσμους που μπορουν να αντεξουν.Ποιος ζητα νεες(;) αληθειες;Νεες αφορμες……<br /><br />Ειμαι πρωτοτυπος……(;).Τουλαχιστον προσπαθω να ειμαι…..<br />Ειπα ξανα και ξανα τα ιδια λογια,ειχαν ξανα και ξανα την ιδια επιδραση.Τα βλεμματα είναι τοσο φθονερα κρυα……<br /><br />….Σ’εχω βαλει wallpaper στο κινητο και σε βλεπω συνεχεια.Μια αεναη αποπειρα ακρατου μαζοχισμου.Μου λειπει κι αναζητω αυτό που δεν μπορω να εχω.Σ ‘ειχα φωτογραφισει κρυφα στην πιο μειλιχια ποζα σου και τωρα το ιδιο κρυφα από σενα σε θαυμαζω,σε λατρευω…<br /><br /><br />…Κινητρο……….κινητρο ………κινητρο……………ΜΗΔΕΝ!!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-112764333564235565?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1124991406117846012005-08-25T20:25:00.000+03:002005-08-25T20:36:46.123+03:00…ο <strong>tyler </strong>γυρισε!!!..............<br /><br /><br />-«….μα τι μαλακιες είναι αυτές που γραφεις;»<br />-«…………………..ε…………….»<br />-«…καλα τοσο καιρο στα ’λεγα , αλλα εσυ εκει , ξανα και ξανα τα ιδια λαθη.Ποτε θα βαλεις μυαλο;»<br />-«…μα αφου ετσι εγιναν τα πραγματα,τι να εγραφα;Ψεματα να πω…;»<br />-«….μερικες φορες τα ψεματα, κρυβουν αληθειες ανειπωτες…»<br />-«….και τωρα ετσι που εχω μπλεξει;»<br />-«….ασε θ’ αναλαβω εγω.Εγω ξερω!»<br /><br /><br /><br />Ειχα αρχισει ν’απελπιζομαι.Μ’ αυτος είναι εκει….Ξερει….<br /><br /><br /><br />….Νεκροβατω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-112499140611784601?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1124562133896868262005-08-20T21:15:00.000+03:002005-08-20T21:22:13.903+03:00…Ητανε μια νυχτα με πανσεληνο….<br />(ιδανικη συνθηκη για να συναντηθουμε….καπως ετσι ξεκινουν οι περισσοτερες ιστοριες….)<br /><br />…Ημασταν κι οι δυο ακριβεις στο ραντεβου μας.(Ανυπομονουσαμε;)<br /><br />Εσυ ησουν αναμενομενα εκθαμβωτικη.Ελαμπες!Φορουσες ένα φουστακι, που αποκαλυπτε τα καλλιγραμα ποδια σου κι από πανω λευκο μπλουζακι με τιραντα κι ένα αψογα σχεδιασμενο για τους ωμους σου σακακι ιδιου χρωματος που σε σοβαρευε και εδειχνε την κλαση σου.Τα μαλλια σου τα ειχες πιασμενα σε ψηλη κοτσιδα(όπως μ’αρεσει,αλλα ειπες ότι δεν το εκανες για μενα).Ελαφρα μακιγιαρισμενη,μικρο ροζ σκουλαρικι στο δεξιο λοβο και τελειο βλεμμα….<br /><br /><br />Ειχα προσχεδιασει να παμε στη θαλασσα.Αφου λοιπον ξεπερασα την αρχικη μου ζαλη,<br /> απ’την ηδονικη μυρωδια σου (εμαθα από σενα αργοτερα πως φορας <strong>“coco-mademoiselle”,</strong>παντα), εβαλα το cd-player παιζει το <strong>“numb”</strong> απ’τους <strong>archive</strong><br />(ηξερα πως σου αρεσει…) και εβαλα μπρος.Ηταν αδυνατο να παρω τα ματια μου από πανω σου,επρεπε όμως να φτασουμε στον προορισμο μας,για να ευοδοθει επιτελους η επαφη μας.<br /><br /><br />…Όλα ειχαν ηδη συμβει μες το μυαλο μας….(ξερω θα πεις πως βιαζομαι,μα στο ειπα πως ειμαι ανυπομονος…).Οι λεξεις που ανταλλαξαμε,τα βλεμματα,οι πραξεις,οι κινησεις,οι σιωπες ειχαν ηδη καθοριστει από το χρονο κι από το συμπαν.Κι από μας.<br /><br />….Με μεθαει η μελαγχολια σου….εμποτιζει με αρωματα τη ληθη μου…<br /><br />…Ξεραμε κι δυο τι θελαμε κι ειχαμε τον τροπο και το πηραμε(;)…<br /><br />Φιληθηκαμε βαθια, συναρπαστικα υπεροχα, συγκλονιστικα παθιασμενα, ανυπομονα ζωντανα…κι υστερα….<br /><br />….Κι υστερα ειπες με σαρδονιο χαμογελο:<br />-«…θα ‘θελα να συμμετεχω πιο ενεργα…»<br />-«………………………………………………………….»<br />-«…γιατι δεν το τολμουσες νωριτερα;»<br />-«…μα αφου ειχαμε ηδη φιληθει,απλα παρετεινα οσο περισσοτερο μπορουσα την προσμονη μου να σε νιωσω,να σε αγγιξω με την ανασα μου….»<br />-«…με εμπνεεις…Τι νιωθεις τωρα;»<br />-«….ευδαιμονια….»<br /><br />Ξαναφιληθηκαμε.Και παλι.Ξανα.Καθε φορα ηταν αλλιως….<br /><br /><br />Η θαλασσα από κατω μας ειχε ένα τελειο μπλε και λουζοταν γλυκα στο φεγγαροφως.Ενιωθα πληροτητα.Με διελυσες με τα απαλα σου χαδια.Αυτα που δεν ηθελες.Αυτα που δεν αφεθηκες να θελεις.<br /><br /><br />-«…τα συναισθηματα είναι εφημερα…».Ειπες 3 φορες.<br /><br />-«…ακομα κι η καλυτερη αρχη εχει μια γευση από τελος..».Ξερω το ξαναπα.<br /><br /><br />Αγκαλιαστηκαμε για λιγο,ο καθενας βυθισμενος μες τις πικρες του σκεψεις.Κοιταχτηκαμε ξανα και ξανα.Αρχισα να εθιζομαι.<br /><br /><br /><br />…Στο ταξιδι του γυρισμου ειχα το χερι μου στα χερια σου,ενιωθα τους παλμους σου,σ’ ακουμπουσα….<br /><br />…Κατω απ’το σπιτι σου μιλησαμε με τα ματια…<br /><br />…Ξεραμε……<br /><br />…Ειχαμε μυηθει…<br /><br /><br />…Σε ποθω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-112456213389686826?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1124229056787730742005-08-17T00:46:00.000+03:002006-07-18T14:22:53.716+03:00….Συναντηθηκα ξανα με το πεπρωμενο…αυτό που οι κοινοι θνητοι λενε μοιρα, κισμετ…<br />η επιτομη του αναποφευκτου…<br /><br />Όλα από σενα ξεκινουν κι όλα σε σενα γυρνανε………….<br /><br />Και το ξεραμε κι οι δυο πως ετσι θα ‘ναι μετα από χρονια σαν θα σμιξουν και παλι τα βλεμματα κι οι ψυχες μας,οι τοσο κουρασμενες από το χρονο…<br /><br />….Γερναμε κι οι δυο πανω απ’το τραπεζι,μοναδικο εμποδιο στην ενωση των χεριων μας,κοιταζομασταν βαθια μες τα ματια,αντλουσαμε εμπνευση ξανα μεσα στο χαος του μπλε.<br />Οι λεξεις ξεχυνονταν αβιαστα….θαλασσα,φεγγαρι,αγαπη,ενωση,μισος,πονος…<br />Αναμοχλευαμε αγογγυστα μεσα στη δινη των ψυχων μας και πολύ βιαζομασταν…<br />Ξεραμε(;) την καταληξη ,ξεραμε πως η ιστορια θα γραφοταν ξανα,πιο δυνατη,πιο βαθια,<br />πιο επωδυνη θα κατετρωγε τις γηινες σαρκες του σκοτους μας και θα λυτρωνομασταν επιτελους,υστερα από χρονια ,υστερα από μερες,ωρες και στιγμες….<br /><br />…Ηθελα να σε κατασπαραξω σαν ένα κτηνος αιωνια εγκλειστο που ξαφνικα δραπετευσε και αμολυθηκε μες τις μερες σου τις αδειες…<br />…Κι υστερα που οι λεξεις χυθηκανε και χαθηκε πλεον η αμηχανη οδυνη των προσωπων μας,μ’οδηγησες στη θαλασσα….Στο μπλε….<br />Όλα ιδανικα στην ηδονικη αγκαλια της φυσης μες το τοπιο της ανυποφορης μοναξιας,κυλησαμε ξανα, μονοι αναμεσα στους πολλους κι απροσμενα οι γλωσσες και τα στοματα «αγαλλιασαν» στην οδυνη της ενωσης μας…..Τα μετρησες τα δευτερολεπτα που κρατησε εκεινο το αχαρακτηριστο φιλι,το αιωνιο φιλι……….το ΦΙΛΙ;<br />Μετρησες το χρονο που περιμενες;<br /><br />-«Θα ‘ταν αλλιως αν ημασταν μονοι;»<br />-«………………………»<br /><br /><br />Σ’ ακουμπουσα!!!<br /><br />Σ’ ενιωθα!!!!!!!!!!!<br /><br />Ευτυχησα!!!!!!!!!!!!!<br /><br />Ευτυχησα;………………..<br /><br /><br /><br />Τις τωρινες, αιωνιες στιγμες νιωθω παλι το σκιρτημα………<br /><br />Αυτό ηθελα,αυτό χρειαζομουν………<br /><br /><br /><strong>Ε Σ Ε Ν Α ………………….</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-112422905678773074?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1123404567310329232005-08-07T11:45:00.000+03:002005-08-07T11:54:17.326+03:00....Ακουω ξανα και ξανα το “Pain” απ’τους Blackfield……<br />Ηταν μια ασχημη μερα για μενα σημερα.Αντι να παιρνουν όλα μια σειρα και να τακτοποιουνται,επανερχεται το γνωστο χαοτικο στροβιλισμα της ζωης μου και όλα αναστατωνονται ξανα και ξανα.<br />…Εχω ένα βαρυ πονοκεφαλο,αλλα δεν κατεφυγα στο διασημο αναλγητικο μεσο,μα καθομαι και παλευω με τον πονο μου.<br />Μου λειπεις παρα πολύ….<br />(Καθομαι και κοιταω αυτή την πολυχρησιμοποιημενη προταση,στην οθονη.)<br /><br /><br />…..(Μετα από αρκετη ωρα ξαναγγιζω τα πληκτρα….)<br /><br />Ολοι μου οι εφιαλτες καταληγουν με σενα να με σκοτωνεις, να με δολοφονεις,<br />χρησιμοποιωντας τα χερια σου, αυτά τα τελεια κρινοδακτυλα που τοσο λατρευω.<br />Με τιποτα δε μπορω να διακρινω το προσωπο σου, είναι βυθισμενο σ’ένα συννεφο αιματηρης αποχρωσεως και τα υπεροχα χερια σου εξακολουθουν να μου εξαντλουν το οξυγονο.<br /><br />….Κοιταω το ταβανι.Εχω αρκετους λογους για να ειμαι «καλα»,αλλοι τοσοι με κρατανε στο εδαφος της νωχελικης μου ανυπαρξιας.<br />…-«Πρεπει να χασεις κιλα…»<br />…-«Γιατι;»<br />…-«Ετσι,για να εισαι υγιης…»<br />...-«Γιατι;»<br />…-«………………………»<br />…-«Δε μ’αρεσει η εξωτερικη μου εικονα…»<br />…-«………………………»<br />…-«Γιατι σ’ απασχολει τοσο πολύ;»<br />…-«Ετσι, γιατι νοιαζομαι…..»<br /><br />Ειμαι πλουσιος.Εχω(;) τα παντα.Σπιτι,αμαξι,δουλεια,κινητο,τρεις λογαριασμους καταθεσεων,φορολογικη δηλωση,φιλους,γονεις κι αδελφο που μ’ «αγαπανε»,εχω γκομενα κι άλλη γκομενα κι άλλη γκομενα κι όμως ειμαι ΣΚΑΤΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ.<br />ΣΚΑΤΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ.<br />…Μ’ακουτε ρε;<br /><br />…Φυσικα και δε μ’ ακουτε….Γιατι αλλωστε;<br />Μηπως εγω σας ακουσα;……..<br />Και τωρα που εχω όλα τα φοντα για να ειμαι ευδαιμων,εχει ξυπνησει μεσα μου ο δαιμων και βολοδερνει η ψυχουλα μου στις παρυφες της παρανοιας….<br /><br /><br />….ο <strong>tyler</strong> αισθανεται πολύ μονος αυτές τις μερες και δε ξερω τι να κανω για να τον λυτρωσω από την αγωνια του…<br /><br /><br /><br />“now fuck off and die………..!!!!!!!!!!!!”<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-112340456731032923?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1120809975466306642005-07-08T11:02:00.000+03:002005-07-08T11:06:15.626+03:00…Βολοδερνα το σωμα μου, στο μουσκεμενο απ’την αγωνια κρεβατι μου,σε ένα ακομα βραδυ πικρο από απογοητευση.Ειχα αρκετες μερες να επιστρεψω σ’ αυτή τη γνωριμα απαισιοδοξη κατασταση, οπου η ελικοειδης παραφορα του χρονου εσμιγε ιδανικα με τα μονοδρομια της απεγνωσμενης δροσοσταλιδας, που κατρακυλουσε βασανιστικα αργα στο ρυτιδιασμενα αγωνιωδες προσωπειο.<br /><br />…Που εισαι <strong>tyler</strong>;……….<br /><br />Συνεχιζοντας αυτή την πενιχρη αποπειρα αυτογνωμης απαθειας,αφου δικαιωματικα ειχα επιστρεψει στα γνωστα χαλια,σηκωθηκα με τη χρηση ελαχιστης προσπαθειας (οποιαδηποτε κινηση με εξαντλει).Κοιταξα την πολυβασανισμενη οθονη του κινητου μου που ξαπλωνε πλαΐ μου,το ανοιξα και διαβασα το τελευταιο σου μηνυμα.Ενα μηνυμα βγαλμενο από τις σκοτεινες σκεψεις σου κρυμμενες στις αποκρημνες οχθες της επιλεκτικης αμνησιας σου.Εγραψες:<br /><br /><strong>-«Σου ελειψα;».</strong><br /><br />Εσυ ρωτουσες εμενα αν μου ελειψες,αν είναι ποτε δυνατον!!!!!<br />Ειχα την ιδανικη απαντηση εδώ και χρονια,οδυνηρη οσο ποτε,λεξεις τακτοποιημενες φρονιμα στη σωστη σειρα, αλλα φευ…Ειχα κι αλλες τοσες εναλλακτικες λυσεις ,γι αυτό το τοσο απροσμενα συνταρακτικο γεγονος.Αν είναι ποτε δυνατον να με ρωτας αν μου λειπεις…<br /><br />…Σαν το οξυγονο που λειπει απ’την ανασα,<br /> σαν τον ηλιο που λειπει απ’τη μερα,<br /> σαν το κυμα που λειπει απ’τη θαλασσα,<br /> σαν τ’ αστερια που λειπουν απ’τον καλοκαιρινο ουρανο…..<br /><br />Η αγνοια είναι ευτυχια.Ειναι;Πες μου αληθεια….<br />Ξανα και ξανα συλλαβισα τις δυο μοναδικες λεξεις που σημαδευαν την παρουσια σου στο μουσκεμενο απ΄την ξαφνικη νεροποντη βραδυ μου.Αιωνια σκλαβος της απουσας παρουσιας σου στη ζωη μου.Παντοτινα δικος σου δεν ηξερα πώς να χειριστω αυτη τη ξαφνικη αποδοση εξουσιας,αυτή την εκλεκτη ευκαιρια διαχειρισης της γαληνεμενα κουτσουρεμενης ευδαιμονιας σου.<br /><br />Αναρωτιεμαι ποσο περιμενες μιαν απαντηση,ποσες φορες ανοιγοκλεισες το κινητο σου,αν αγωνιουσες ,αν ιδρωσες,αν σ’ενοιαζε,αν ειχες σχηματισει στο δαιδαλωδες μυαλο σου την ιδανικη σειρα από λεξεις που θα γοητευαν το βλεμμα σου και πιθανοτατα ν’ασχολιοσουνα ελαχιστα παραπανω από κάθε άλλη φορα.<br /><br />…Κι εγω δειλος ,ως συνηθως, επνιξα τα λογια μου στον καιαδα της ασυνειδησιας μου και δεν απαντησα….<br /><br /><br />….Ο <strong>tyler</strong> μου χαμογελασε πικρα…….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-112080997546630664?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1119183579694329492005-06-19T15:20:00.000+03:002005-06-19T15:22:43.366+03:00<span style="font-family:georgia;">…-«Ώστε εγραψες για μενα;…Και με τοση απογοητευση!»<br />Ηταν τρεις το πρωι κι αυτό ηταν το πρωτο σημαδι της υπαρξης σου,μετα από την </span><span style="font-family:georgia;">αναμενομενη απουσια σου, που συμπληρωνε ηδη 48ωρο.</span><br /><span style="font-family:georgia;">Ενα λιτο,πενιχρο,ειρωνικο sms </span><span style="font-family:georgia;">μολις 8 πικρων λεξεων που στοιχειωσε το κινητο μου και διεκοψε τον ταραχωδη υπνο μου….<br />Χωρις καθολου να σκεφτω,απαντησα σχεδον αυθορμητα:<br />-«Δεν ητανε για σενα,καμια σχεση…».<br />Ακολουθησαν μερικα βασανιστικα λεπτα αγωνιας για την πιθανη σου αποκριση,αλλα με διεψευσες πανηγυρικα και με πηρες τηλεφωνο.Ενα ακομη θορυβωδες κουδουνισμα που κεντρισε την απεγνωσμενη ληθη μου.<br />-«Τι κανεις;»<br />-«Κοιμομουνα…Εσυ τι κανεις;»<br />-«Καλα.Ηθελα μια αγκαλια από τη φωνη σου…»Ησουν ολο ναζι κι εσταζες μια πρωτογνωρη γλυκα.Αφου βεβαιωθηκα ότι οντως σωστα ακουγα κι ότι αυτή ησουν εσυ και καμια άλλη,ανακαθισα το κοιμισμενο κορμι μου στο κρεβατι.<br />-«Καλα τι κανεις τετοια ωρα ξυπνια;».Ηξερα.<br />-«Αφου με ξερεις…».Σε ξερω;<br />-«Και απ’όλα οσα διαβασες μονο αυτό βρηκες να πεις;»<br />-«Ε τα υπολοιπα από κοντα…Απλα πηρα,γιατι ηθελα να σ’ακουσω…’<br />Δεν ημουν σε θεση να πιστεψω αυτά που ακουγα.Ηταν ακομα ένα ονειρο ή ενας φριχτος εφιαλτης;Κι εσυ ακουγοσουν τοσο υπεροχη,τοσο ιδανικη…<br />Κι υστερα εντελως ξαφνικα…<br />-«Ποιος είναι ο <strong>tyler</strong>;…»<br />-«Αυτό είναι κατι που πρεπει να βρεις μονη σου…υπαρχει ένα μοτιβο γραφης και δεν είναι τυχαια η επιλογη του ονοματος.»<br />-«Ελα πες μου…»<br />-«Όχι,πρεπει να το βρεις μονη σου.Εχει σημασια.Καποιο άλλο σχολιο;»<br />-«Ισχυουν αυτά που καταλαβα τωρα τελευταια.»<br />-«Θετικα ή αρνητικα;»<br />-«Θετικα...Θυμιζεις <em>ραπτοπουλο</em> κι <em>εμπειρικο</em>.»<br />-«Ετσι ε;Δε μπορουσα να μεινω ανεπηρεαστος.Αυριο μολις ξυπνησω θα σε παρω.Θα ‘ναι το πρωτο πραγμα που θα κανω.»<br />-«Αυριο θα ξυπνησω πρωι-πρωι.Θα ‘ρθει να με παρει η ……. .»<br />-«Μαλιστα.Εχεις κανονισει.Το βραδυ τοτε.Λυπαμαι που δεν καναμε κατι μαζι.»<br />-«Θα το κανονισουμε κι αυτό.Καληνυχτα.Φιλακια.»<br />-«Καληνυχτα.»</span><span style="font-family:georgia;"><br /></span><span style="font-family:georgia;"><br />Τελειωσαμε και δεν ηξερα αν επρεπε να σε βρισω ή να σε αγνοησω.<br />Τελειωσαμε.<br />Τελειωσα…<br />Τελειω…<br /><br />Εμεινα γυμνος και ξαναβυθιστηκα στους εφιαλτες μου…</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111918357969432949?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1119106214542720572005-06-18T17:50:00.000+03:002005-06-18T17:50:14.546+03:00…Αναψε το πουρακι με γευση βανιλιας κι αμεσως μετα ρουφηξε μια γενναια γουλια απ’το κολα-μαρτινι της.<br />-«Λοιπον;»<br />-«Τι είναι;»<br />-«Μιλα μου…»<br />-«Τι θες να σου πω;»<br />-«Ο,τι θες…»<br />Ηταν ακομα μια στιγμη αμηχανης σιωπης,απ’αυτές που λενε πως μοιραζονται εκεινοι που συνδεονται με δεσμους περα από τις ανθρωπινες σκεψεις.Μπορει απλως να μην ειχα τιποτα να πω…<br />Ολη μου η υπαρξη σε ποθουσε κολασμενα,ολο μου το είναι ζητουσε να σε αφομοιωσει,τα χερια μου προτεταμενα σε μια απεγνωσμενη αποπειρα αγκαλιας…Κι εσυ εκει ανενδοτη ρουφουσες τις εθιστικες σου εξεις και με το υιοθετημενο υποκριτικο σου βλεμμα κοιτουσες καπου στο κενο.Ειχε αρχισει να ξημερωνει κι όλα επαιρναν παλι τη μορφη που ισχυε τις ημερησιες ωρες,τις στιγμες που βιαζε ο ηλιος με την ακαταπαυστη λαμψη του.<br />-«Εισαι τρελλη…»<br />-«Γιατι το λες αυτό;»<br />-«Αφου δεν ανηκεις στην κοινοτυπη κατηγορια των φυσιολογικων…,αρα εισαι τρελλη…»,επανελαβα μηπως και δεν με καταλαβαινες.Ειχε αρχισει η αντιστροφη μετρηση.Ποτε θα’ναι η επομενη φορα;<br />-«Μα κι εσυ τρελλος εισαι…,σωστα;».Ερωτηση όχι διευκρινισης,αλλα αγενους επιβεβαιωσης.<br />-«Αυτό είναι παγκοινως γνωστο.Εκτος απο ……….. χρειαζομαι και ψυχιατρο ,αν θυμαμαι καλα….»<br />-«Μα τη μνημη είναι αυτή!».Ξεχειλιζες από ειρωνια.<br />Πηγα να σε πιασω,μα μου ξεφυγες.Δεν επεμεινα ή μαλλον ξαναπροσπαθησα ,αλλα εσυ ησουν ηδη αλλου,μ’ειχες ξεφορτωθει κι ειχες ηδη φυγει.<br />-«Εχεις κατι;Γιατι εισαι μουτρωμενος;».Ηξερες βεβαια την απαντηση,αλλα επρεπε να ρωτησεις ,για να κερδισεις χρονο,για να επεκτεινεις την κουβεντα με ανουσιες λεξεις.<br />-«Όχι γιατι να εχω κατι;».Ειχα φορεσει το καλυτερο μου προσωπο,μεσα μου κοχλαζε η οργη απ’την απορριψη.Σε ποθουσα ακομα περισσοτερο τωρα…<br />-«Αν εχεις κατι πες το…»<br />-«Αποφασισες;Τι θα κανεις;»<br />-«…………..»<br />-«Θελω να ξερω.Πρεπει να ξερω.»<br />-«…Όχι.Τι ν’αποφασισω δηλαδη;»<br />Φυσικα και ηξερες,φυσικα και ειχες αποφασισει,φυσικα και μπορουσες να ξεστομιζεις αλλες λεξεις πιο ανωδυνες,πιο ασημαντες.Η υπομονη μου υπο δοκιμασια.Καμια επαφη μεταξυ μας.Τα σωματα μας,τα γυμνα σωματα μας ηταν ξενα.<br />-«Θελω να περναω καλα,να εχω τους φιλους μου,την παρεα μου,να ξεφαντωνω οποτε θελω,να μη με νοιαζει αν καποιος δεν περναει καλα,αν καποιος εχει προβλημα με καποιον,δε με νοιαζει, δε με ενδιαφερει παρα μονο να περναω καλα.»<br />-«……….»<br />Πώς να εισαι με καποια που δε ξερει αν σε θελει;…..<br />-«Και με μενα δεν περνας καλα;»<br />-«Δεν είναι αυτό…Με σενα είναι αλλιως.»<br />-«Όμως ακομα δε ξερεις,ετσι;»<br />-«Δε ξερω,δεν μπορω να αποφασισω…Γιατι πρεπει να αποφασισω;»<br />Παρεμεινα αφωνος.Απαθης.<br />-«Καλα ας μη μιλησουμε για μενα.Ας υποθεσουμε.Ας μιλησουμε γενικα….».Κοροΐδευα τον εαυτο μου και το ηξερα.<br />-«Ε….,τι;»<br />Επεσες νωχελικα στα γονατα μου.Μ’αγκαλιασες!!<br />Ένα τεραστιο κενο αναμεσα μας.Καμια επαφη.Ημασταν κι οι δυο αλλου.Πικρη γευση στο στομα μου.<br /><br /><br /><br /><br />……………Σηκωθηκαμε δυο ξενοι πλεον και σε πηγα σπιτι.<br /> Καταλαβαινες;Καταλαβαινεις;Ξερεις;………ΣΚΑΤΑ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111910621454272057?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1118573220255241442005-06-12T13:44:00.000+03:002005-06-12T13:47:00.260+03:00…Καθομαι μπροστα στην τηλεοραση μαγνητισμενος.Ολα φαινονται ιδια,αδεια.Παρακολουθω ένα video-clip καψουροτραγουδου του συρμου.Ενας αντρας με μουσι τριων ημερων,αποτριχωμενο στερνο,στυλιζαρισμενο μαλλι,επιμελως ατημελητο φοραει ρουχα επιμελως ατημελητα,με υψηλη αποδειξη αγορας, ψαχνει παντου αυτην που εχασε ή που αφησε να του φυγει…Όλα ιδια,όλα αδεια…<br />Είναι απελπισμενος,απεγνωσμενος,κακομοιρος,καταρρακωμενος κι όμως οδηγει μια porche και κλεινει το ματι πονηρα στα κοριτσια που προσπερναει, μα δεν είναι το δικο του.Εχει φτασει στα προθυρα της αυτοκτονιας,κοντευει να τρελλαθει κι όμως σταματαει σε ξενυχταδικα,φαγαδικα,κομμωτηρια και σαλονια αισθητικης,περιφεροντας το επιμελως ατημελητο αθλιο κορμι του και χαμογελαει με νοημα στην καμερα που βιαζει τη ψυχη του.<br />Πρωτη φορα παρακολουθω μια τετοια ευτυχισμενη δυστυχισμενη αναζητηση κι αναρωτιεμαι αν μου τα μαθανε αλλιως ή αν είναι αυτή η νεα αισθητικη…Η λαγνεια της συμφορας.Η ηδονη του πονου.Ολα ιδια,όλα αδεια.Ο αντρας-τραγουδιστης εχει γινει λιωμα από το ουισκι,εχει καπνισει τα κερατα του και συνεχιζει να τη ψαχνει…τη μαλακισμενη.<br />Τα ‘χω παιξει.Ακομα και τα πιο αθλια προτυπα,οι πιο μιζερες ευκαιριες ταυτισης εχουν καταντησει εμπορευματα.Κι όμως,ενώ κλεινω τα ματια μου, βλεπω,ενώ βουλωνω τα αυτια μου, ακουω και είναι αδυνατο να μη γινω συμμετοχος σ’αυτή τη γιορτη εξευτελισμου,σ’αυτή την δινη συρφετου.Ο πονος πουλαει,η καψουρα πουλαει,η μιζερια πουλαει,η καταντια πουλαει,τα δακρυα πουλανε…Πιες,καπνισε,κλαψε,ξαναπιες,ξανακαπνισε,ξανακλαψε.<br />Ειναι η ιστορια μου ακριβη και στην πουλαω για μια αγκαλια,για μιση αγκαλια εστω…Όλα ιδια,όλα αδεια.<br />Δε γινεται τιποτα.Ο καθενας υποφερει στη γωνιτσα του ψελλιζοντας στιχους συμφορας,που θα’χει λησμονησει στο επομενο λεπτο.Ειμαστε ολοι σαδιστες,εραστες μαζοχιστων και λυματων στα προσωπικα μας σκουπιδια.Ευτελεις υπηκοοι μιας ξοδεμενης ζωης αλλων.Κυνηγοι της ευτυχιας του λεπτου.Η αγκαλια μας ενοικιαζεται…<br />Οσο για τη μαλακισμενη που τοση ωρα παρελειπα ν’αναφερω, είναι παντα μια θεογκομενα,μια μουναρα ολκης,πρωην μοντελο,πρωην πορνη,πρωην γυναικα,πρωην κοριτσι.Περιφερει το μακιγιαρισμενο της προσωπο στις σκορπιες ληψεις του σκηνοθετη-εραστη-γαμια της,φορωντας μια γυμνια επιμελως ατημελητη.Ολα ιδια,όλα αδεια….<br />Κι εκεινος ο ηλιθιος,μαλακας,αντρας-τραγουδιστης-πρωην εραστης-πρωην γαμιας ακομα τη ψαχνει.Πως να ταυτιστω μ’έναν τοσο ευτυχισμενο δυστυχη;Πώς να τραγουδησω μαζι του στιχους απωλειας πασπαλισμενους με δακρυα ψευτικης ληθης;<br />Όλα ιδια,όλα αδεια…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111857322025524144?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1118393201252609702005-06-10T11:40:00.000+03:002005-06-10T11:47:41.643+03:00...Πηγαμε στην εκθεση βιβλιου παρεα.Ηξερε ο καθενας τι εψαχνε,βαθια μες το μυαλο του.Ανομολογητοι ποθοι όπως παντα…Ο ουρανος μας χαριζε απλοχερα έναν ηλιο τρομαγμενο.Καναμε λαθος όμως και πηγαμε νωριτερα.Τα βιβλια ξεκουραζονταν υπομονετικα μεσα σε κλειστα περιπτερα,με κατεβασμενα ρολα.Ξεκινησε να βρεχει.Μικρες σταγονες στην αρχη,υστερα μεγαλυτερες,πιο γρηγορη,βιαιη βροχη.<br />-“Παμε για καφε;”<br />-“Παμε…”<br />Διασταυρωσαμε χωριστα το δρομο.Εγω βιαζομουνα.(…γιατι;).<br />Καθισαμε μακρυα απ’το δρομο με τα ματια όμως στραμμενα στα περιπτερα.<br />Ανυπομονησια.Παραγγειλαμε φραπεδες.Αυτος χωρις γαλα ,όπως παντα.Αναψαμε τσιγαρο χωριστα.Ανιχνευσαμε το χωρο με τα ματια,ακολουθησε ενας ενδελεχης σχολιασμος των γυναικων στο μαγαζι, της μπαργουμαν χωριστα,υστερα ένα προχειρο υβρεολογιο για τους ομοφυλους ανταγωνιστες μας και μετα απορροφηθηκαμε στο δικο μας διαλογο.Περισσοτερο μιλαμε με τις λεξεις που δεν ακουγονται,μυημενοι σε μια διαδικασια συνεννοησης πρωτογνωρης για ανθρωπους.Συνεχισαμε να κοιταμε εξω.Βρισαμε την κακη μας τυχη.Οχι οτι πιστευουμε σ’ αυτην,αλλα βριζωντας ξεθυμαινεις.Ημασταν κι οι δυο ανυπομονοι τωρα.Το γκαρσονι πληρωθηκε.Αναψε τσιγαρο.Μονο αυτος.<br />Ο ουρανος εκλαιγε ακομα κι ο ηλιος επαιζε κρυφτο με τα συννεφα.<br />Βγηκαμε εξω και πλησιασαμε τα περιπτερα που πηραν ν’ανοιγουν σιγα-σιγα.Νωχελικοι αρχικα,υστερα πιο τολμηροι απλωναμε τα χερια κι ακουμπουσαμε αυτές τις συλλογες γνωσης,τα συνολα συναισθηματικης απογνωσης γραμμενα από ανθρωπους που δεν ξερουμε και μπορει να μην γνωρισουμε ποτε.Αλλωστε καποιοι απ’αυτους ηταν τυχεροι και πεθαναν νωρις,εστω εγκαιρως.<br />Δεν μπορουσαμε να μεινουμε απαθεις από τις παρουσιες πισω απ,τους παγκους.Ο σχολιασμος των αλλων είναι το ρεπερτοριο των βασανισμενων.Οσο πιο κοντα στους παγκους,τοσες περισσοτερες σταγονες δροσιζαν τα σβερκη μας,μια αιφνιδια ριπη ρεαλισμου,μας επεστρεφε από κοσμους φαντασιας.<br />Αγορασα πρωτος.Μια ποιητικη συλλογη του Hank που εκδοθηκε post mortem.Χαΐδεψα σχεδον ερωτικα το εξωφυλλο,ανοιξα τυχαια σε μια σελιδα και υπεβαλα την οσφρηση μου σε μια παλια,αγαπημενη δοκιμασια(…εκεινη μου την εμαθε).Ηταν ακομα διστακτικος ή πιο προσεκτικος.Δεν παρασυρθηκε από τη συνηθη μου παρορμηση…<br />Αναψαμε κι δυο τσιγαρο και καμουφλαρισμενοι(;) από σκορπια δακτυλιδια καπνου, συνεχισαμε την περιδιαβαση.Μια γιαγιουλα μας ακολουθουσε ή εμεις τελοσπαντων την ακολουθουσαμε,σταματουσε σε κάθε περιπτερο,εβγαζε μια λιστα σε αποκομμα χαρτιου,ρωτουσε αν υπηρχε το ταδε και τα λοιπα κι υστερα ζητουσε,σχεδον απαιτουσε να της δωσουν τον καταλογο του οικου και σελιδοδεικτες,τρεις από κάθε σχεδιο(…συγγνωμη για το ρουφιανεμα γιαγια).Μερικα αξιοθαυμαστα πιπινια,κακεκτυπα λολιτας διεκοπταν κάθε τοσο το ταξιδι μας και ταλαιπωρουσαν τα βλεμματα μας με τις αιωρησεις τους.Πως να κρατησει στο εδαφος, η βαρυτητα ,νεραΐδες και ξωτικα;<br />Φτασαμε προς το τελος.Αγορασα άλλο ένα.Ζητησε δειλα να κανει τρακα.Μετα γυρισαμε εκει που ειχε σταθμευσει το βλεμμα του πριν κι αγορασε κι αυτος δυο, εξαιρετης εκδοσεως και γραφης,διαμαντια.Ειχε σταματησει να βρεχει πια κι ηλιος μας εκανε να ιδρωσουμε.<br />Συνεχισαμε τη βολτα με τα αποκτηματα στα χερια ,επιστρεφοντας αναποδα αυτή τη φορα.Η δευτερη ματια είναι κρισιμοτερη.<br />Ο κοσμος ειχε αρχισει να πυκνωνει κι βραδια στολιζε τον ουρανο μ’αστερια.Η θαλασσα ειχε υποταχθει στη νηνεμια.Το φεγγαρι κρυφοκοιτουσε από ψηλα.<br />Αγορασαμε κι αλλα,ο καθενας ότι η ψυχη του ποθουσε πιο πολύ,ανταλλαζοντας υποσχεσεις αμοιβαιου δανεισμου.Η γνωση πρεπει να μεταδιδεται.Ξανακανε τρακα.Ξαναρωτησε.<br />Υστερα πηραμε το δρομο του γυρισμου.Δε θελαμε να φυγουμε.(Γιατι;)<br />Τις επομενες τρεις ωρες τις περασαμε παρεα κανοντας πραγματα κοινα και γηινα.Το μυαλο μας ηταν όμως αλλου…Κι υστερα εφυγε.Ηταν ευτυχης.Εμενα μη με ρωτησετε.Δεν εχει σημασια.Αργοτερα, καθως η νυχτα υγρη κι απροθυμη γεννουσε μια καινουρια μερα ,ειχα ηδη βυθιστει μες τις σελιδες που ξεπαρθενευα ανυπομονα,μαγεμενος από τις γραμματοσειρες.Δεν ηξερα τι να πρωτοδιαβασω…<br />Μαλλον κι εκεινος…<br />Παλι θα με ‘βρισκε το ξημερωμα…<br />Μαλλον κι εκεινον…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111839320125260970?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1118316932528668262005-06-09T14:48:00.000+03:002005-06-09T14:51:01.716+03:00…Είναι ο δευτεροτοκος.Κατι σαν βελτιωμενη εκδοση ένα πραγμα.Αναμιγνυουμε τα υλικα,αφαιρουμε τα μειονεκτηματα της πρωτης αποπειρας,προσθετουμε λιγη ακομα μαγεια του ερωτα μας και τον εξαπολυουμε στον ανυποψιαστο μεσοαστο χωριςπροειδοποιηση.Καπως ετσι προεκυψε ο δευτερος εκλεκτος υιος της οικογενειας ……… και καπως ετσι επαψα να ειμαι μοναχοπαιδι και μοναχογιος ,στην πολύ τρυφερη ηλικια των τριων ετων.Ολα πλεον δια δυο:προνομια,προσοχη,φροντιδα,στοργη και προδερμ…<br />…Ψες μου ζητησε να γραψω γι αυτόν.Παραμονες μιας ανειπωτης ευτυχιας…Με το γνωστο του «σημαδεμενο» χαμογελο,στο οποιο υποκυπτω παντα.Ισως γιατι εγω ευθυνομαι για το μισο αριστερο του,ανω κοπτηρα…Ολες του οι δαγκωματιες και τα φιλια εχουν πλεον αποτυπωμα… Και κάθε φορα που γελαει ,μου θυμιζει το τραυματισμενο του δοντι,μοναδικο καταλοιπο μιας παλαιας μας αψιμαχιας.Ισως γι αυτό να υποκυπτω…<br />Είναι ψηλοτερος από μενα, εχει μαυρα , κορακισια , κοντοκουρεμμενα μαλλια,μαυρα ματια,μυωπικο αριστερο ματι,μακριες αγριες φαβοριτες ,ενθεν και ενθεν,φακιδες στο ριζορινιο και μουσακι περιποιημενο δια τας κορασιδας.Το προσωπο συνοδευεται από σωμα εξαιρετης δομης και αρμονιας.<br />Όμως αυτος δε θελει να γραψω γι αυτά…Θελει να παραθεσω τι νομιζω γι αυτόν,τι αισθανομαι και τι σκεφτομαι.Ειναι ο αδελφος μου,ο μικρος μου αδελφος,αιωνιος προστατης,υπερασπιστης και φιλος,εδώ και τρια χρονια ειμαστε και συγκατοικοι , μια παραχωρηση που εκανα μονο γι αυτόν.<br />Αψυς και οξυθυμος,εχει τον συναισθηματικο του κοσμο σε απολυτο ελεγχο.Στιβαρος,σοβαρος και απολυτος.Με αρχες.Πραγματικα καλο παιδι. Εχει χιουμορ σαρκαστικο,αριστη επικοινωνιακη προσεγγιση και σε κερδιζει με την πρωτη κουβεντα.Συνομιλητης με επιχειρηματα,πιστος φιλος στους φιλους,τζεντλεμαν με τα κοριτσια.Φιλοτιμος κι αθωος,ακομα.Εργατικος σαν σκυλι,αποδοτικος σαν ρολοι ακριβειας.Λαΐκος τυπος και φανταστικος γλεντζες.Που να τον δειτε να χορευει ζεΐμπεκικο…<br />Πανω απ’όλα είναι ο αδελφος μου.Ιδιο αιμα,παρομοια γονιδιακη κληρονομια...<br /><br />Ειμαι ο θεος του(λεμε τωρα…) και εγω ειμαι τυχερος που είναι αδελφος μου…<br /><br />(…ελπιζω να μη σ’απογοητευσα μικρε…)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111831693252866826?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1118317310815596882005-06-09T14:35:00.000+03:002005-06-09T14:41:50.816+03:00-Μ’ αγαπας;<br />-Καθολου…<br />-Τουλαχιστον δεν είναι τιποτα…<br />-Εσυ μ'αγαπας;<br />-Απειρα πολυ!<br />-Δηλαδη;Ποσο;<br />-Αυτο ακριβως.Δε μετριεται...<br />-Παλι κρυβεσαι πισω απ'τις λεξεις...<br />-Μα αφου εσυ δε μ'αγαπας,τι σε νοιαζει;<br />-Ετσι.Πρεπει.Θελω να ξερω.Με σενα που 'χω μπλεξει...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111831731081559688?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1118057853620928092005-06-06T14:00:00.000+03:002005-06-06T14:43:43.773+03:00....Ο <strong>tyler </strong>ειχε σκλαβωσει το σωμα του, στο εδαφος της χαωδους,υγρης,σκοτεινης φυλακης του κι ειχε μια περιεργη ,για τους αμυητους , σταση.<br /><strong>-"..ξερω απορεις καλε μου φιλε, γιατι ειμαι ετσι ...</strong><br /><strong>Προσεξες ποτε πως η εμβρυικη </strong><strong>σταση ειναι ενα αναποδο ΕΝΝΕΑ;"</strong><br />...Οταν μπορεσα να ξεπερασω την αρχικη μου εκπληξη και ν'αγγιξω τα εξαντλημενα ορια της φαντασιας μου,εδωσα μιαν απαντηση βγαλμενη απο τη συνηθη επιπολαιοτητα...<br />-"Μα πως μπορεις και σκεφτεσαι μες τις τοσες συμφορες σου;"<br />Κι εκεινος δε μιλησε,δεν απαντησε...<br />Πολυ αργοτερα οταν επεστρεψα στις γηινες καταβολες μου σκεφτομουν το <strong>ΕΝΝΕΑ...</strong><br />...Εχουμε και λεμε λοιπον:<br />-τρια εννιαρια στην πινακιδα του αυτοκινητου<br />-τρια εννιαρια στον αριθμο του κινητου<br />-δυο εννιαρια στον αριθμο τηλεφωνου και<br />-ενα εννεα στην ημερομηνια γεννησης....<br />Κανω κι εγω την προσθεση και το αποτελεσμα ειναι αναμενομενο...<strong>ΕΝΝΕΑ</strong><br />Με καταδιωκει το εννεα...Κι υστερα ψαχνοντας ακομα περισσοτερο ειδα οτι και το <strong>49</strong> με ελκυει εξισου.Τεσσερα στο συνολο...Προσθετω το τεσσερα με το εννεα και βγαινει το <strong>13.</strong><br />Μα ενα και τρια μας κανει <strong>4</strong> ,οσο και τα ψηφια της ημερομηνιας γεννησης μου!!!<br />Κοντευα να τρελλαθω(κι αλλο;)<br />Ετρεξα και πηγα και τον βρηκα.Οπως καθε φορα ηταν εκει και με περιμενε.<br />Οταν τελειωσα λαχανιασμενος αυτα που ειχα ανακαλυψει,ηταν οπως παντα αταραχος.<br />-<strong>"Αγαπημενε μου τρελλε...ετσι ειναι οι αριθμοι,αυτη ειναι η μαγεια τους.Και τα ψηφια να μη σου βγαινανε,το μεσα σου θα 'βρισκε τροπο να τα συσχετισει".</strong><br />Μου χαμογελασε κι ενας ολοκληρος ηλιος με φωτισε...Ημουν ακομη ζωντανος.<br /><br /><br />......Ψαχνουμε παντα αυτους με τις καταλληλες ερωτησεις<br />κι αν δεν υπαρχει απαντηση θα την ανακαλυψουμε απ' την αρχη η' στο τελος....<br /><br /><br /><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111805785362092809?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1117846510671368252005-06-04T03:53:00.000+03:002005-06-04T16:10:41.353+03:00<div align="left">.....Ατενιζω την πικρη αυτη καθετη γραμμη στην αρχη της σελιδας,που περιμενει υπομονετικα να ξερασω λεξεις και τα αιμορραγουντα σωθικα μου.Ειμαι ακομα ένα βραδυ εντος.<br />Δε σας ζηλευω,πιστεψτε με.Ξερω ότι περνατε το βραδυ σας, θυματα του ευσπλαχνικου αλκοολισμου και της αδηφαγας νικοτινης που σας αρρωσταινει.Ξενυχτατε , «μονοι»,αναμεσα στους πολλους και ξεγελατε τους «αγαπημενους σας εαυτους» σκοτωνοντας τους στα σμπαραλιασμενα προσωπα των «φιλων» σας.Ακομα κι ο καθρεφτης σας αρνειται να αντανακλασει το αλλοιωμενο σας ειδωλο που πεισματικα καταρρεει.Φοβαστε (;) να μιλησετε σ’ αυτους που σας «αρεσουν» και μιμειστε πλασματικα φαιδρους χαρακτηρες,που θα θελατε να ειστε…<br />Αλλα δε σας αδικω αγαπητοι μου.Εχω υπαρξει στο χαος σας και εχω σαπισει στην ιδια δινη μοναξιας που βασανιζει και σας.Γραφω τοσο απαισιοδοξα , γιατι κουραστηκα να μιλαμε,να γιορταζουμε,να ερωτευομαστε και να «υπαρχουμε» με τροπο που επελεξαν οι αλλοι για μας…Και δε φλερταρουμε ,όχι γιατι δε ξερουμε να το κανουμε ,αλλα γιατι δε χρειαζεται πια…Όλα γρηγορα κι όλα βιαστικα.Ετσι γλυτωνουμε(;) τον περιττο πονο της πιθανης απορριψης.Αυτο που δε μπορω να εξηγησω είναι το γνωστο θανατηφορο διδυμο που ετοιμαζεται και κυκλοφορει το ναρκισσισμο του , για να αναλωθει σ’ένα ανεκδιηγητο μαραθωνιο επιδοσης χυλοπιτας.Βεβαια αυτος ο φαυλος συνδυασμος αφεντρας-σκλαβας(ετσι εξηγειται και η παρουσια τους στην τουαλετα) , μια συγχρονη σκυλλα- χαρυβδη,δεν αρνειται τα γνωστα κερασμενα αλκοολουχα…Για να γαμησεις πρεπει να πληρωσεις!<br />Μα αν οι πενιχρες μας αθλιοτητες ζητουσαν να τερματισουν την μιζερη μονογαμια μας , δε θα ταπεινωνομασταν σε σας…Το ξερω ειμαστε χειροτεροι από σας , αλλα κι εσεις αναζητωντας το επομενο B.B.D.(Bigger,Better,Deal) , δινεστε ξεδιαντροπα στους χειροτερους από μας.<br />Ακομα πιο ασχημο όμως είναι το τραγικο γεγονος ότι ολοι μας ταυτιζομαστε με παναθλιους ρολισκους στο σινεμα,στην τηλεοραση και σε ευκολους στιχους, αλλων για αλλους,που αναφερονται σε ζωες που είναι αδυνατο να τις ζησουμε.Ειμαστε αναλωσιμοι εραστες , μιας αδιανοητης προβας ονειρωξης,χαμενοι στις υγρες μας φαντασιωσεις ,που ρουφηξαμε αδηφαγα από τη συλλογη με τις τσοντες μας.Κι εγω όπως κι εσεις εχω καταστρεψει το κινητο,το pc και το αγαπημενο μου dvd player σε μια αεναη αποπειρα επαφης…….<br />Καταλογος αγαπημενων ταινιων,βιβλιων,στιχων λες κι η ζωη είναι μια ατελειωτη λιστα από λιστες.Οσο περισσοτερες λεξεις συλλαβιζουμε , τοσο πιο ευκολα ξεχναμε τις βασικες εκεινες λεξεις που δε ξερουμε τι σημαινουν πια.Αν ειχαν ποτε νοημα…<br /><br /><br /><strong>«Εγω ειμαι το χαπι σου,αγαπημενε μου τρελλε…» tyler</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111784651067136825?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1117839628103173642005-06-04T01:50:00.000+03:002005-06-04T02:00:28.113+03:00<strong> " ...Αναλωνομαι χειροτερα απο 'σενα,</strong><br /><strong> ξοδευομαι περισσοτερο απο 'σενα,</strong><br /><strong> σιγουρα ομως καταστρεφομαι </strong><br /><strong> καλυτερα απο 'σενα...... " </strong><br /><strong> tyler</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111783962810317364?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1117819602278078692005-06-03T19:53:00.000+03:002005-06-04T16:16:27.976+03:00......ο <strong>tyler </strong>εθεσε το ερωτημα γελωντας....:<br /><strong>-"Ξερεις απο που βγαινει η λεξη ΔΟΝΗΤΗΣ...;"</strong><br /><strong>-..................................</strong><br /><strong>-"Απο το ..............ηΔΟΝΗ-ΤΗς.Σ' αρεσε καυλιαρη;"</strong><br /><strong></strong><br /><strong></strong><br />Λιγο πιο μακρια,σ'ενα παραλληλο συμπαν η γνωστη αντροπαρεα ηταν σε οιστρο...<br />".....Ωστε εισαι ανυπομονος για το επομενο Σαββατιατικο μαραθωνιο του <strong>σεξ</strong>;"<br />"...............λοιπον ακου τι θα κανεις καυλιαρη.Θα πας και θα αγορασεις ενα μαυρο,πλαστικο, χωρις μπαταριες ,δονητη , ας πουμε δεκατεσσαρη, καλα ειναι για αρχη.<br />-Τι λες τωρα;;;;;;;<br />-Αυτο που σου λεω.Θα με θυμηθεις και θα με ευγνωμονεις.<br />-Για πες......<br />-Λοιπον οταν θα ειστε περι το τελος των προκαταρτικων , θα σβησεις ολα τα δυνατα φωτα και θα αναψεις οσα περισσοτερα κερια μπορεις{αν δεν εχεις να παρεις}.Θα χαμηλωσεις την μελωδια της ηδονης και θα γυρισεις την ερωμενη σου στα τεσσερα{απο αυτο βγηκε και <strong>"ο κανονας των τεσσαρων"</strong>}.Μη βιαζεσαι δε θα γαμησεις ακομα...Θ' αρχισεις να χωνεις διαδοχικα τα δακτυλα σου στο τρυφερο,φρεσκοξυρισμενο,ροζ αιδοιο της και θα αγνοεις οποιες πιθανες κραυγες διαμαρτυριας εξερχονται απο το προστυχο στοματακι της.Εσυ συνεχισε,γουσταρει σαν φοραδα σε αναπαραγωγικη φαση.Οταν λοιπον, σχεδον ολο το χερι,πιανει τραχηλο ,θα της πεις οτι της εχεις μια εκπληξη και θα της χωσεις το πουτσοκεφαλο του"φιλου" σου στο μουνακι της.Στο κρισιμο αυτο σημειο ,που οι βρισιες της θα ειναι σαν πρωτοεμφανιζομενης σε διαγωνισμο λεξοπλασιας,εσυ θα ανταποδωσεις με μικρες, ρουφηκτες δαγκωματιες στο σβερκο ,ενω παραλληλα θα βυζαινεις τις ρωγες της εναλλαξ με το αλλο χερι.Προσεξε να μην εισαι βιαστικος και ανυπομονος και το πιο σημαντικο να κρατησεις τη ψωλη σου ψηλα...Αυτη θα θελει να της τον χωσεις κι αλλο και τοτε θα πιασεις πατο στο μουνι της με το δονητη και σιγα-σιγα θα χωσεις το λιπασμενο,αληθινο σου πουτσοκεφαλο στην παρθενα κωλοτρυπιδα της.Θυμησου να αποτυπωσεις την καυλα στο προσωπο της που θα εναλλασσεται με τον πονο , πριν γινει ηδονη...Σπανια θα το ξαναζησεις,ακομα και τη δευτερη οργιωδη φορα σας.Αστην να τελειωνει ανεξελεγκτα και διαδοχικα.Εσυ καλε μου γαμια θα πρεπει να αντεξεις να χυσεις , μεχρι να ξεπατωθει η ερωμενη σου στους οργασμους.Οταν εξαντλησεις τα ορια σου,βγαλε τη χρωματιστη σου πεοκαλυπτρα και χωσε στο στομα της τον υπευθυνο της πρωτογνωρης ηδονης της.Χαρισε της μια γενναιοδωρη ποσοτητα σπερματος και αστην να την απολαυσει...Τοτε ειναι ενα καλο σημειο να τη λυτρωσεις απο την παρουσια του νεου σου "κολλητου" {αμα χυσει ξανα καλο ειναι...}"<br />-"Εσυ το εχεις κανει ποτε αυτο;" ρωταει εκπληκτο το πληθος.<br />-................{ευδαιμονια προσωπου}Και στο τελος καυλιαρη μου θα την αγκαλιασεις τρυφερα και κοιτωντας τη βαθια στα ματια θα της πεις χαμηλοφωνα...:"ερωτευομαστε τον ποθο περισσοτερο απο το ιδιο το αντικειμενο του ποθου...."<br /><br />...Και η παρεα παραγγελει αλλη μια γυρα,ενω το μαγαζι αναρωτιεται με τους καυλιαρηδες που το σηκωσαν στον αερα...<br /><br /><br /><strong>Τyler:"το κειμενο αυτο γραφτηκε μετα απο παραγγελια φανατικου αναγνωστη"</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111781960227807869?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1117552252601990632005-06-01T03:27:00.000+03:002005-05-31T18:10:52.613+03:00Υπαρχουν τρεις κατηγοριες γυναικων,<br />α)αυτες που πηδαμε<br />β)αυτες που γαμαμε και<br />γ)αυτες που ερωτευομαστε.<br />Συνεπως υπαρχουν και τρια ειδη αντρων,<br />α)τα γουρουνια<br />β)οι μαλακες και<br />γ)<span style="font-family:lucida grande;">τα "καλα" παιδια.</span><br />Εγω λοιπον ενας απλος πιστος του κακου,στο οποιο ειμαι ευγνωμων , ειχα την τιμη να γνωρισω,να συναναστραφω και να καταστραφω και απο τις εξι κατηγοριες αυτης της χυδαιας! ! ! ταξινομησεως<span style="font-family:lucida grande;">.Περιοδικως,μονιμως,τυχαια,προμελετημενα η' οχι,</span><span style="font-family:lucida grande;"> η ζωη μου βριθει απο στιγμιοτυπα αληστου γελοιοτητος.Ειμαι ελευθερος ενοχων;Μα φυσικα οχι,αφου τις περισσοτερες εγω ημουν αυτος που κυνηγουσε,κανονιζε,ρυθμιζε,αναλογως της περιστασεως και του φυλου βεβαια την κοινη πορεια.Κατι σαν καπετανιος κρουαζιεροπλοιου...Τεραστια ευθυνη,μηδενικη απολαυση.Δε θα αναφερθω στις εξαιρεσεις,αυτες ειναι για μενα....</span><br />Αυτο βεβαια δεν πρεπει να διαβαστει ουδολως ως μανιφεστο,διαθηκη,αγγελια η' τελος ως προσωπικη δηλωση.Δεν με ενδιαφερει ουδολως η "μαχη" των δυο φυλων,ουτε με νοιαζει τι θα απογινουμε τελοσπαντων ,αφου δεν υπαρχουν πια "αντρες" και ουτε "γυναικες"(<strong>τρεις</strong> λεξεις σε εισαγωγικα και<strong> εξι</strong> κατηγοριες , μας κανει <strong>εννια!!! </strong>,αγαπητε μου <strong>ναιτη</strong>).Για το <strong><em>εννια</em> </strong>ομως θα μιλησουμε αλλη φορα,στο κεφαλαιο των αριθμων.<br />Για τις δε αγαπημενες φιλες του blog,υπαρχει παντα το αιωνιο ερωτημα της διαφορας αναμεσα στην <strong>πουτανα </strong>και την <strong>καριολα</strong>,αλλα για οσες δεν εξασκουν την απαντηση, μπορουν παντοτε να απευθυνθουν στον τρυφερο εραστη τους.<br />ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ(επειδη ξερω πως σκεφτεσαι...)<br />Δεν ειμαι μισογυνης,δεν εχω πληγωθει ποτε(ψευτη!!),απλα κανω καταθεση σκεψεων.<br /><br /><br />Ο,τι γραφεται,περιμενει να διαβαστει...<br /><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111755225260199063?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1117525876559093312005-05-31T20:43:00.000+03:002005-05-31T10:51:16.560+03:00ΤΟ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΤΕ<br />ΣΤΗΣΑΝ ΧΟΡΟ ΜΕΣ ΤΗ ΨΥΧΗ ΜΟΥ<br />ΑΛΛΟΤΡΙΕΣ ΦΩΝΕΣ ΠΟΥ ΣΠΑΡΑΖΑΝ<br />ΕΞΟΝΤΩΣΑΝ ΦΡΙΚΤΑ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΟΥ<br /><br />ΤΟ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΤΕ<br />ΣΤΗΣΑΝ ΧΟΡΟ ΜΕΣ ΤΟ ΚΕΛΙ ΜΟΥ<br />ΞΕΦΑΝΤΩΣΑΝ ΟΥΡΛΙΑΖΟΝΤΑΣ<br />ΜΕΣ ΤΗΝ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΦΥΛΑΚΗ ΜΟΥ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111752587655909331?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1117531518286415262005-05-31T11:33:00.000+03:002005-05-31T17:26:58.860+03:00Hμασταν ξαπλωμενοι στο κρεβατι μου.Το 'χαμε ξαναζησει.Αλλη μια φορα μαζι σου ,οπως καθε φορα.Χωρις καμμια απολυτως εκπληξη.Λες και τα σωματα μας αναγνωριζαν αυτοματα το ενα το αλλο,αγκαλιαζονταν και α)γαμιομασταν-β)πηδιομασταν-γ)ερωτευομασταν{διαλεγεις και παιρνεις} και μετα αραζανε ποτε, αγκαλιασμενα ακομα,ποτε ,χωρια, λες και σταματουσε να λειτουργει το αρχεγονο ενστικτο και α)μισουσε-β)σιχαινοταν το ενα το αλλο.Ανταλλαξαμε ξανα τις ιδιες εκεινες τυπικες λεξεις, για να προσδωσουμε στο σεξ την απαραιτητη υποσταση.Το μυαλο και των δυο μας,αφου ξαναβρηκε το μονοπατι της α)λογικης-β)ηθικης, βυθιστηκε στις ανομολογητες εκεινες σκεψεις που ο καθενας α)κρυβει-β)φοβαται να ομολογησει.Αναψαμε τσιγαρο.Εσυ λες και πιπιλουσες ακομα το α)πεος-β)πουτσο-γ)ψωλη μου αγκαλιαζες μια καινουρια καφτρα ηδονης.{Εισαι προστυχη}.<br />-"Μ 'αρεσει να με βριζεις!!!....{γελας πονηρα}.Που τα εμαθες εσυ ολα αυτα;"<br />-.................<br />-"Ε σου μιλαω!Απαντησε μου!"<br />-.....................<br />Εχω αναψει ηδη το δευτερο τσιγαρο και το σπερμα που μαζευω με προσοχη απο τα χειλη σου,κολλαει βασανιστικα στα δακτυλα μου.Στο δινω να το γλειψεις.<br />-"Μα τι κανεις;Σταματα!Ελα τωρα τι σ' επιασε;"<br />-.....{φυσικα δεν απαντω και πιανω τον πουτσο μου και τον σπρωχνω στο στομα σου, που τον δεχεται φιληδονα.Τι εξαισια χειλη με φυλακιζουν...!Ειμαι σκλαβος σου.}<br />Εισαι μπουκωμενη τωρα και παλευεις με μια σαρκινη μαζα στο στομα.Ιδρωνεις.Το μουσκεμενο σου μουνακι σε προδιδει ομως και εγω επεκτεινω τα δακτυλα μου στην τρυφερη σου κολοτρυπιδα.Σε παιρνω απο παντου τωρα,γρηγορα,βιαια,βασανιστικα και εσυ στριφογυρνας μανιασμενη.Η επιτομη της ματαιοτητος.<br />Ξαναγεμιζω την υπεροχη στοματικη σου κοιλοτητα με τα αναπαραγωγικα μου κυτταρα και σε κοιταω βαθια μες τα ματια,καυλωμενος ακομα ,απο τον ηδονικο πονο, που σου προσφερε γενναιοδωρα το μεγαλειο μου.<br />-"Μα τι σκατα κανεις;{Καταπιε μωρο μου,θα πνιγεις....}<br />-"Απαντω στην ερωτηση σου..."<br />-"Εισαι α)γουρουνι-β)καθικι-γ)καθαρμα-δ)παλιομαλακας!!!!!!!!!{ουρλιαζεις,φυσικα}<br />-"Σ' αγαπω.Πολυ."<br />-"Γαμιεσαι!!!"<br />-"Τωρα αμεσως;Δε θες να κανεις τσιγαρο πρωτα;"<br />Σηκωνεσαι οργισμενη,ντυνεσαι και πριν φυγεις "με" φτυνεις σε μενα.Τα σαλιωμενα σπερματοζωαρια προσγειωνονται στο σωμα μου.Εξακολουθεις να με κοιτας ,σα να περιμενεις κατι...Καμια ανταποκριση.{Σ' εχω γαμησει χιλιαδες φορες}.<br />Βαρας με δυναμη τις πορτες φευγοντας και εξακολουθεις να εμπλουτιζεις το λεξιλογιο μου.<br />Θα μου λειψει η γαμημενη η κολαρα σου,μωρο μου.<br /><br />Ψαχνω για τα τσιγαρα μου...και μια πετσετα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111753151828641526?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1117525235055191842005-05-31T10:31:00.000+03:002005-05-31T10:40:35.056+03:00ΟΛΑ(;) ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΦΟΒΑΜΑΙ....<br /><br />1.ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ<br />2.ΝΑ ΜΕ ΞΕΧΝΟΥΝ<br />3.ΝΑ ΠΕΡΝΑΩ ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΟΣ<br />4.ΜΗ ΜΕΙΝΕΙΣ ΕΓΚΥΟΣ<br />5.ΑΝ ΕΧΩ ΗΔΗ ΕΡΩΤΕΥΤΕΙ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ;<br />6.ΤΗΝ ΑΥΠΝΙΑ<br />7.ΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ<br />8.ΤΟΥΣ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΥΣ ΕΦΙΑΛΤΕΣ<br />9.ΕΣΕΝΑ.....<br /><br />Η ΣΕΙΡΑ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΑ ΟΠΩΣ ΚΙ Η ΖΩΗ ΜΟΥ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111752523505519184?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1117524661890557392005-05-31T10:24:00.000+03:002005-05-31T10:31:01.893+03:00Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΙ Η ΠΟΙΗΣΗ ΜΑΣ ΒΟΗΘΟΥΝ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ<br />Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΙ Η ΠΟΙΗΣΗ ΜΑΣ ΒΟΗΘΟΥΝ ΝΑ................<br />Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΙ Η ΠΟΙΗΣΗ ΜΑΣ ΒΟΗΘΟΥΝ........<br />Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΙ Η ΠΟΙΗΣΗ ΜΑΣ.......<br />Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΙ Η ΠΟΙΗΣΗ.......<br />Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΙ Η......<br />Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΙ......<br />Ο ΕΡΩΤΑΣ....<br />Ο......<br /><br /><br />ΕΓΩ ΚΙ ΕΣΥ ΝΑ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ!!!!!!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111752466189055739?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1117464994728405222005-05-30T17:23:00.000+03:002005-05-30T17:56:34.743+03:00ΧΑΙΡΕΤΩ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΚΡΑΙΠΑΛΗΣ...<br />ΟΛΕΣ ΜΟΥ ΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΠΕΦΤΟΥΝ ΣΤΟ ΚΕΝΟ.<br />ΔΕΝ ΔΙΑΛΥΟΜΑΙ,ΔΕΝ ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΜΑΙ , <span style="font-family:lucida grande;">ΑΛΛΑ</span> ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΩ ΝΑ ΥΠΑΡΧΩ.<br /><span style="font-family:lucida grande;">ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΩ ΕΘΙΣΤΕΙ ΣΤΗ ΛΗΘΗ ΠΟΥ Μ' ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΤΟΣΟ ΣΠΑΡΑΚΤΙΚΑ.</span><br />ΙΔΙΑ ΕΘΙΣΜΕΝΟΣ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΣΤΗ ΝΙΚΟΤΙΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΛΛΗΤΗ ΤΗΣ ΦΙΛΗ ΤΗΝ ΑΛΚΟΟΛΗ.ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΜΟΥ ΕΘΙΣΜΟΣ <span style="font-family:lucida grande;">ΟΜΩΣ </span>ΕΙΝΑΙ Ο ΥΠΝΟΣ.<br />ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΣΠΑΝΙΟΣ ΠΙΑ...<br />ΛΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΝΑ ΕΞΑΝΤΛΕΙΤΑΙ.<br />ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΔΑΙΜΩΝ ΕΥΔΑΙΜΩΝ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΧΑΙΡΕΚΑΚΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ.<br />Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΝΑΡΚΩΤΙΚΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ.ΝΙΩΣΕ ΤΗΝ ΠΩΣ ΣΟΥ ΡΟΥΦΑΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ <span style="font-family:lucida grande;">,</span><span style="font-family:lucida grande;">ΚΑΘΕ ΛΕΠΤΟ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ...</span><br />ΒΛΕΠΩ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΕΡΩΤΕΥΟΝΤΑΙ,ΝΑ ΦΙΛΙΟΥΝΤΑΙ ΠΑΘΙΑΣΜΕΝΑ ΚΡΥΒΟΝΤΑΣ ΤΟΣΟ ΚΑΛΑ ΤΟ ΨΕΜΑ ΤΟΥΣ.ΟΜΩΣ ΕΓΩ ΞΕΝΥΧΤΑΩ ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ ΚΑΙ ΤΑΥΤΙΖΟΜΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΕΙ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ.<br />ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΤΗΣ<span style="font-family:lucida grande;"> ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΤΑ , ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΘΕΛΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ.ΜΗΠΩΣ ΑΚΟΜΑ ΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΩΡΙΣΑΝ;</span><br /><br />ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΕ ΑΓΝΟΕΙΤΕ.ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111746499472840522?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1117318171906787362005-05-29T00:48:00.000+03:002005-05-29T01:09:31.910+03:00ΕΙΜΑΙ ΝΕΚΡΟΣ.ΜΕΣΑ ΜΟΥ....<br />ΕΧΩ ΠΕΘΑΝΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟ.<br />ΕΙΝΑΙ ΜΥΣΤΙΚΟ.<br />ΕΝΑ ΦΟΝΙΚΟ.ΣΤΙΣ ΣΚΙΕΣ.<br /><br />ΨΑΧΝΩ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΖΩΗΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΥΘΕΝΑ.<br />ΑΝΑΣΑΙΝΩ,ΤΡΩΩ,ΚΟΙΜΑΜΑΙ,ΜΙΛΑΩ,ΕΡΩΤΕΥΟΜΑΙ......<br />ΚΑΝΩ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΙΜΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΕΝΟΣ...<br />ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΟΝΕΙΡΟ Η' ΕΦΙΑΛΤΗΣ.<br />ΠΟΥΛΑΩ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ ΠΟΥ ΖΩ.ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΜΕ.<br />ΣΕ ΤΙ ΑΞΙΖΟΥΝ ΟΙ ΑΝΑΣΕΣ ΜΟΥ;ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ;ΠΟΣΟ;<br />ΠΟΥΛΙΕΜΑΙ.ΦΤΗΝΑ.ΣΤΟΛΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ ΣΑΣ ΜΕ ΜΕΝΑ.<br />ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΝΑ ΞΟΔΕΥΟΜΑΙ...<br />ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΝΑ Μ'ΑΓΝΟΕΙΤΕ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111731817190678736?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1117316820292108962005-05-29T00:21:00.000+03:002005-05-31T11:32:49.743+03:00ΠΑΛΙ ΠΝΙΓΟΜΑΙ ΑΠ' ΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΟΥ.....ΕΙΜΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ;<br /><br />ΛΙΣΤΑ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΩΝ ΕΡΩΤΗΜΑΤΩΝ<br /><br />1.ΤΙ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΕΝΑ ΠΑΓΚΑΚΙ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΟΥ ΠΟΥΘΕΝΑ;<br />2.ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΓΚΡΕΜΟΥ ΤΟΝ ΚΡΑΤΑΣ Η' ΤΟΝ ΣΠΡΩΧΝΕΙΣ;<br />3.ΓΙΑΤΙ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΕΤΣΙ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΕΘΙΖΟΜΑΙ;<br />4.ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΑΝΑΜΜΑ ΤΟΥ ΤΣΙΓΑΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕ ΣΠΙΡΤΟ ;<br />5.ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ;<br />6.ΓΙΑΤΙ Μ' ΑΡΕΣΕΙ Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΟΥ;<br />7.ΓΙΑΤΙ ΤΡΕΛΛΑΙΝΟΜΑΙ ΟΤΑΝ ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΜΕ ΑΛΛΟΝ;<br />8.ΤΙ ΜΕ ΟΔΗΓΕΙ ΚΑΙ ΓΡΑΦΩ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ; ΚΑΙ....<br />9.ΓΙΑΤΙ ΑΣΧΟΛΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ;<br /><br />Ο ΠΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ.........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111731682029210896?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1117105583444197172005-05-26T14:00:00.000+03:002005-05-26T14:06:23.443+03:00ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ.......<br />ΜΕ ΚΡΑΣΙ ,ΜΕ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΜΕ ΑΡΕΤΗ.Η΄ ΜΕ ΕΝΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ.<br />ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΠΡΩΙΝΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΒΑΛΤΩΣΕΙ ΣΤΗΝ ΠΕΙΘΗΝΙΑ ΑΥΠΝΙΑ.<br />ΕΙΜΑΙ ΚΑΤΑΒΕΒΛΗΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΚΑΘΩΣ ΤΟΝ ΨΗΛΑΦΩ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ.ΛΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΑΚΤΥΛΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΜΝΗΜΗ...<br />ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ.<br />ΜΗΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111710558344419717?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13136705.post-1116942534588704592005-05-24T16:42:00.000+03:002005-05-26T13:55:10.623+03:00ΠΟΝΑΕΙ ΠΑΝΤΑ Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ.<br />ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΛΕΞΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ.<br />ΞΑΝΑ ΒΡΙΣΚΩ ΜΕΣ ΤΟ ΧΑΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΕΜΕΝΑ.ΙΣΩΣ.<br />ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ.<br />ΑΓΝΟΗΣΤΕ ΜΕ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13136705-111694253458870459?l=geohamb.blogspot.com' alt='' /></div>geohambhttp://www.blogger.com/profile/07568298553853315739noreply@blogger.com0